روزگار آپارات های زغالی سینما

روزگار آپارات های زغالی سینما

۰۴ مهر ۱۳۹۹ - ۱۶:۵۱ زمان مطالعه : 1 دقیقه
سرویس فرهنگ و هنر - نور و صدای قیژقیژ حرکت قرقره‌های دستگاه آپارات، قدیم‌ها در هر سینمایی زنگ اعلان شروع نمایش فیلم بود؛آپارات‌های زغالی که با هر سختی بود چرخشان برای نمایش تصویر روی پرده جادویی و لذت بردن تماشاچیان از دنیای اعجاب‌انگیز هنر هفتم می‌چرخید.

بهاره خسروی: قدیم ها که هنر هفتم تازه برای خودش طرفدارانی پیدا کرده بود و در دل مردم جا باز کرده بود، آپارت های سینماها زغالی بود. این آپارات ها تسمه ای بودند و هرکدام هندل داشتند.

از آنجا که پرده سینما رو به بالا بود، پرده آپارات ها هم سربه هوا بودند. همین آپارات ها میله های برنجی با یون مثبت و منفی داشتند. اگر بیش از حد این یون ها به هم می چسبید پرده زرد می شد و اگر فاصله پیدا می کرد دستگاه آپارات خاموش می شد. خاموشی دستگاه های آپارات فریاد و ناسزای تماشاچیان را همراه داشت و اعتراضشان اغلب با سوت زدن ابراز می شد؛ اعتراضی که اغلب بر سر آپاراتچی بی نوا آوار می شد.

کار با دستگاه آپارات زغالی چیزی شبیه جوشکاری بود. آپاراتچی باید بالای سر دستگاه آپارات می ایستاد. این دستگاه ۲ دسته داشت که آن را به سمت جلو حرکت می داد. چون در غیراین صورت زغال ها می سوخت و زمین می ریخت. چشم ها و ریه آپاراتچی ها به همین دلیل در معرض خطر بود. اغلب زغال های مورد استفاده در دستگاه های آپارات خارجی بودند و براساس سهمیه بندی روزی ۳ جعبه زغال برای نمایش ۶ سئانس فیلم به آپاراتچی ها تعلق می گرفت. قیمت این زغال ها دانه ای ۱۵ تا ۲۰ ریال بود.

منبع : همشهری آنلاین

اخبار گوناگون در برخط نیوز