خواندنی های تاریخ -  وقتی آب تهران با بشکه  به دست مردم می رسید
سرویس فرهنگ و هنر - آب تهران قدیم‌ها از قنات تأمین می‌شد و بعد هم که لوله‌کشی شد. به همین سادگی؟! نخیر؛ این‌وسط یک ‌دوره‌ای هم بود که آب بشکه‌ای بود و داستانی داشت.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر برخط نیوز به نقل از فارس - گروه تاریخ امین رحیمی: آب تهران کی بشکه ای بود؟ روزگاری که آب قنات ها در جوی ها و در مسیر رسیدن به منازل کثیف و آلوده می شد و دیگر آن نظام توزیع آب قنات ها به سبک قاجاری، کارکرد مطلوب نداشت و لوله کشی آب هم نداشتیم و چاره ای نبود جز آنکه آب با بشکه برود در خانه ها و این طوری بود: «شغل میرابی پس از سلطنت پهلوی اول به تدریج از رواج افتاده، جای خود را به حمل و توزیع آب با بهره گیری از بشکه داد... صنف بشکه داران بدین ترتیب در پایتخت در دوره پهلوی اول شکل گرفت که افزون بر آب رسانی به مردم تهران، وظیفه لایروبی قنات ها و تصفیه آب را نیز برعهده داشت. افراد این صنف از نظر بهداشتی زیر نظر انستیتو پاستور فعالیت می کردند.

صنف بشکه داران تا پیش از لوله کشی آب در تهران فعال بود؛ چنانچه در سال ١٣٣٥ خورشیدی ٤٢٠ دستگاه بشکه وظیفه آب رسانی را به عهده داشتند و بنابر اسناد موجود ١٢ هزار کارگر و عائله با این شغل روزگار می گذراندند».

خواندنی های تاریخ -  وقتی آب تهران با بشکه  به دست مردم می رسید

بشکه داران آب را از قنات ها می آوردند و نظم و نظام کارشان این گونه بود: «آب تهران از ۲۶ رشته قنات تامین می شد که معروف ترین آنها  قنات شاه ، قنات فرمانفرما در خیابان پاستور، قنات سرچشمه در چهارراه سرچشمه تهران بودند... بشکه داران با یک درشکه که دارای دو سری چرخ بود و روی آن بشکه بزرگ آهنی تعبیه شده بود آب حمل می کردند... اتحادیه بشکه داران ترتیبی داده بود که هر بشکه دار فقط از قنات تعیین شده خود آب بردارد. سورچی[راننده] آنها درشکه را هدایت می کرد و آب را به مشتریان خود در محلات می فروخت و از ورود به حریم بشکه داران دیگر نیز خودداری می کرد».

وضعیت تأمین آب در تهران همین طوری بود تا اینکه در دهه ۳۰ شمسی لوله کشی آب آغاز شد و شیرهای آب عمومی مشهور به «فشاری » هم از راه رسیدند؛ در دهه ۴۰ شمسی نیز لوله کشی آب گسترش یافت و شغل بشکه داری رفت و به تاریخ پیوست.

خواندنی های تاریخ -  وقتی آب تهران با بشکه  به دست مردم می رسید

منبع : خبرگزاری فارس

آخرین اخبار سرویس فرهنگ و هنر