شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما، تشریفاتی بدون هیچ عملکرد اجرایی است -  تذکرها پنهان و محرمانه است
سرویس فرهنگ و هنر - تروریست جنایتی انجام داده است، اما کسانی که این حادثه را در تلویزیون به نمایش گذاشتند، صدها برابر جنایتشان بیشتر است. حتی اگر براساس ندانم کاری و غفلت بوده است مرتکب خطای نابخشودگی شده‌اند و باید به آن رسیدگی شود.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر برخط نیوز به نقل از خبرآنلاین - دنیا پاپایی: سیدمحسن حسینی با اعلام خطای نابخشودگی تلویزیون در پخش تصاویر نامناسب از ضرورت درجه بندی برنامه های تلویزیون برای کودکان و نوجوانان سخن گفت. این کارشناس ارشد مدیریت رسانه ضمن تاکید بر درجه بندی برنامه های تلویزیونی برای کودکان و نوجوان گفت: «در دنیا تمام محصولات کودکان و نوجوانان؛ اعم از برنامه های تلویزیون، سینما تا بازی ها، گیم و هرآنچه که محصولات رسانه ای هست درجه بندی می شوند. درجه بندی برحسب محتوایات محصولات و کاملا منطبق بر استاندارهای جهانی است. این استاندارها براساس وضعیت فرهنگ و قوانین هرکشوری تطبیق داده می شود تا خانواده ها بدانند که برنامه ها برای چه سنی مناسب است.»

این استاد دانشگاه بی توجهی به درجه بندی برنامه های تلویزیون از زوایه دیگری بررسی کرد: «در دانشگاه با اساتیدی همکار هستم که مخالف درجه بندی برنامه های تلویزیون هستند. این افراد به این نکته اشاره می کنند که تلویزیون نباید در تمام برنامه های خودش، برنامه هایی که مناسب کودکان و نوجوانان نیست را پخش کند. برخلاف ادعاهای این اساتید روزنامه نگاری و رسانه باید گفت که تلویزیون مجبور است برنامه های با مضمون مختلف اعم از اکشن، ترسناک، اجتماعی و سیاسی پخش کند که برای کودکان مناسب نیست. چرا که تلویزیون مخاطب گسترده ای دارد. بنابراین استدلال اساتیدی که می گویند باید تلویزیون محتوای کاملا پاکی داشته باشد تحقق ناپذیر است. تلویزیون مجبور است که مخاطبان بزرگسال خودش را حفظ کند و به همین دلیل باید رده بندی برنامه های تلویزیون را جدی بگیرد.»

شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما، تشریفاتی بدون هیچ عملکرد اجرایی است -  تذکرها پنهان و محرمانه است

سید محسن حسینی

شورای تشریفاتی نظارت

با این حال که درجه بندی در تلویزیون جدی گرفته نشده است اما نظارتی هم بر پخش برنامه های نامناسب برای این گروه سنی نیست. حسینی در این مورد به نقش شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما اشاره دارد: «متاسفانه شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما، شورای تشریفاتی بدون هیچ عملکرد اجرایی است. حتی مواردی که این شورا با آن مواجه می شود و تذکر می دهد به اطلاع مردم نمی رساند. در حالیکه مردم باید بدانند که تلویزیون در شش ماه گذشته چه تخلفاتی داشته و شورای نظارتی که متشکل از قوای مختلف هست و در اساسنامه تلویزیون هم آمده است چه تذکری به صدا و سیما داده است.»

او ادامه داد: «این شورا هیچ گزارشی از عملکرد خودشان نمی دهند و اگر هم تذکری بدهند پنهان و محرمانه است. در حالیکه مردم باید از عملکرد هر دستگاه اجرایی اطلاع داشته باشند تا از طریق مطالبه گری اجتماعی و عمومی خواسته های خودشان را از دستگاه های اجرایی پیگیری کنند.»

او صحبت های خود را با تاکید بر نظارت و برخورد با تخلفات صدا و سیما ادامه داد: «درحال حاضر تلویزیون محتوای را پخش می کند که محتوای مناسب سن کودک و خردسال نیست، باید برخورد شدیدی از سوی شورای نظارت بر صدا و سیما صورت بگیرد و همچنین باید اطلاع مردم برسد که شورای نظارت خواستار برخورد با تخلفات صدا و سیما شده و باید پاسخ صدا و سیما به اطلاع مردم برسد.»

حادثه شاهچراغ و پخش آن از برنامه کودک مصادق این مثال است. این تهیه کننده از پخش این برنامه را غیرحرفه ای و غیراصولی دانست: «در حالیکه این اتقاق بارها صورت می گیرد و در نهایت با یک عذرخواهی ساده مسئولان از کنارش می گذرند و صرف عذرخواهی کافی نیست.»

او این موضوع را عدم شناخت و دانش مسئولان و برنامه سازان کودک و نوجوان خواند: «این موضوع نشان می دهد که مسئولان آن شبکه نسبت به تکلیف، وظیفه و مسئولیت خودشان آگاه نیستند و از حقوق کودک پاسداری نکردند. لازم است که مسئولان آن برنامه حتما برکنار بشوند، مسئول پخش، مدیر شبکه یا باید استعفا بدهند یا برکنار بشوند. چرا که مدیران و تهیه کنندگان امانتدار خانواده ها هستند زمانی که کودک پای برنامه های تلویزیونی نشسته اند خانواده ها به تلویزیون جمهوری اسلامی اعتماد دارند. زمانی که مسئولی به اعتماد آنها خیانت می کند، لازم است بدون هیچ مسامحه ای با این گونه خطاها برخورد بشود.»

از استاندارهای جهانی کودک تا استاندارهای روانشناسی اسلامی

این مدرس دانشگاه در پاسخ به این پرسش که عده ای معتقدند که باید حقایق را کودکان و نوجوانان گفت، پاسخ داد: «اینکه چه چیزی به کودک، خردسال و یا نوجوان باید گفت استاندارهای جهانی دارد که روانشناسان کودک به طور شفاف آن را بیان کرده اند. اینکه حادثه تلخی یا تروری که اتفاق افتاده است را نباید برای کودک بیان کرد.»

او حادثه ترور شاهچراغ را مثال زد: «ترور یعنی چه؟ ترور یعنی ایجاد ترس و وحشت. تروریست کسی است که از طریق اعمال خشونت آمیز درجامعه ترس و وحشت ایجاد می کند. تروریست در یک منطقه جغرافیایی محدود فعالیتی را انجام می دهد و این رسانه ها هستند که ترس، خشنونت را به بدنه جامعه تزریق می کنند. در حقیقت می توان گفت که رسانه هایی که بازتاب دهنده اعمال تروریستی هستند اثرشان از عمل تروریست بیشتر است.»

او در ادمه به تحلیل این حادثه از شبکه کودک پرداخت: «حال عمل ناتمام و ناموفق یک تروریست را یک رسانه به مغز ۹ میلیون کودک تزریق می کند. این یعنی آن رسانه در زمین آن تروریست بازی می کند. تروریست با آن کارش تنها می توانست آدم های محدود همان جغرافیا را بترساند اما تلویزیون با پخش این برنامه در برنامه کودک و خردسال و روی مغز میلیون ها کودک آن حادثه تلخ را بازتاب می دهیم. عملی که هیچ منطقی ندارد.»

او در ادامه با توجه به صحبت های روانشناسان اسلامی گفت: «اخبار منفی را برای چه سنی باید گفت؟ و به چه دلیلی؟ این موارد همه اساتید روانشناسی اسلامی تحقیق و بررسی کرده اند. این افراد صاحب نظر و اندیشه هستند که چه مواردی باید به کودک منتقل بشود یا نشود. مطمئن هستم که این اساتید با انتقال این مفاهیم تلخ و خشونت باری همچون ترور به کودکان مخالف هستند.»

اما ساخت این برنامه برچه اساسی بود که در ادامه آن تنها معذرت خواهی مدیر شبکه کودک آنهم تنها در صفحه شخصی خود در اینستاگرام را به دنبال داشت. این کارشناس ارشد مدیریت رسانه این اقدام را براساس ناآگاهی و جهل دانست: «تهیه کننده ای که این برنامه را ساخت و مسئولانی که این برنامه را پخش کردند هیچ کدامشان عالم به مسائل رسانه و مسائل رسانه ای کودک نیستند. یعنی هردوی این رسانه را نمی شناختند. حتی مسائل سیاسی و اجتماعی مرتبط به قضیه ترور را هم آگاه نبودند.»

حسینی در ادامه به استاندارهای تلویزیون اشاره دارد: «مسائل بحران و نحوه پاسخگویی به شرایط بحران در تلویزیون ما استاندارهای لازم را ندارد. یکبار حادثه متروپل اتقاق می افتد و تلویزیون آن را پوشش می دهد و از سوی دیگر حادثه های مشابه را پوشش نمی دهند. به عبارت دیگر وحدت رویه ای برای مسائل بحران وجود ندارد که چه چیزهایی را باید بگویم و چه چیزهایی را نباید بگویم، چگونه باید آن را مطرح کنیم و در کدام کانال ها و با چه شیوه ای باید گفته بشود. در رسانه های بین المللی نشان دادن خشونت، خون و بدن های زخمی استانداردهایی دارد. هر شبکه برای خودش استاندارهایی تعیین کرده است که چه مواردی پخش آن مجاز است و چه مواردی پخش آن مجاز نیست و قبل از پخش هم به مخاطب هشدار داده می شود. این استاندارها را تلویزیون ایران ندارد یک شبکه می تواند تصویر چهره خونی را پخش می کند و شبکه دیگر مجوز پخش ندارد. یا بحران هایی مثل حادثه شاه چراغ دستورهای مشخصی ندارد.»

منبع : خبرآنلاین

اخبار گوناگون در برخط