ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد
سرویس مجله - به همه گفته‌ام این خانه را جزو اموالم حساب نمی‌کنم چون متعلق به زوج‌های جوان نیازمند است. اما برای اینکه بعدها هیچ حرف و حدیثی پیش نیاید، این خانه را وقف کرده‌ام تا کاربری‌اش برای همیشه، اسکان زوج‌های نیازمند در اولین سال زندگی‌شان باقی بماند.


به گزارش سرویس مجله برخط نیوز به نقل از همشهری - به همه گفته ام این خانه را جزو اموالم حساب نمی کنم چون متعلق به زوج های جوان نیازمند است. اما برای اینکه بعدها هیچ حرف و حدیثی پیش نیاید، این خانه را وقف کرده ام تا کاربری اش برای همیشه، اسکان زوج های نیازمند در اولین سال زندگی شان باقی بماند. ما در قراردادی که با زوج ها منعقد می کنیم، می نویسیم: «پیش پرداخت: دعای خیر. اجاره بها: صلوات بر محمد و آل محمد(ص)».

بعد از این اگر کسی گفت با یک گل بهار نمی آید، دستش را بگیرید و ببرید به یکی از محله های جنوب شرقی تهران و ساختمانی را نشانش دهید که معجزه زندگی زوج های جوان شده. حاج «محمد قاسمی بختیاری»، مالک ۷۷ ساله این خانه، همان تک گلی است که تا امروز، زندگی ۱۸۰ زوج کم بضاعت را بهار کرده. از روزی که حاج آقا نیت کرد خانه ای بسازد و واحدهایش را برای آسان شدن زندگی زوج های جوان وقف کند، دو دهه می گذرد اما از اشتیاق او برای حمایت از مستاجرهای خاصش ذره ای کم نشده. مرداد ماه امسال که از راه برسد، بیست و یکمین گروه از عروس و دامادهای واجد شرایط، با سکونت در واحدهای این خانه امید، زندگی مشترکشان را آغاز خواهند کرد.

در روزهایی که تهیه یک سقف، به مهم ترین دغدغه های زوج های جوان برای شروع زندگی مشترک تبدیل شده و افزایش بی قاعده اجاره خانه، کارد را به استخوان مستاجران رسانده، با داستان خانه خیریه زوج های جوان همراه باشید تا یک بار دیگر مطمئن شوید با وجود انسان های دریادلی مثل حاج آقا بختیاری، این دنیا هنوز هم جای خوبی برای زندگی است...

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

حاج «محمد قاسمی بختیاری»

خانه پیدا نکردند، عروسی به هم خورد!

تا همین یکی دو سال قبل وقتی در یکی از جمعه های مرداد، راهت را به سمت میدان خراسان و خیابان خاوران کج می کردی و در انتهای یکی از خیابان های قدیمی، مهمان جشن قرعه کشی ساختمان خیریه «احسان الحسن (ع)» می شدی، حاج محمد بختیاری را می دیدی که زودتر از همه در حسینیه واقع در پارکینگ ساختمان حاضر شده و با همان ابهت همیشگی، خودش کارهای مراسم را زیر نظر دارد. آن وقت تا مهمانان از راه برسند، فرصت داشتی کنارش بنشینی و از ماجرای این خانه خاص بپرسی و او هم بی آنکه خسته شود، باز هم از این داستان بی تکرار برایت بگوید. حاج آقا انگار بخواهد خط های کمرنگ شده یک دفتر خاطرات را بخواند، چشم هایش را تنگ می کرد و می گفت: «بعضی ها خیال می کنند برای مال و منالی که امروز دارم، هیچ زحمتی نکشیده ام و همه اش را از پدرم به ارث برده ام. اما نمی دانند من، روستازاده ام و از ۸ سالگی کار کرده ام. نمی دانند روزهایی بوده که در شبانه روز حتی ۵ ساعت هم نخوابیده ام. از پدرم که کشاورزی و دامداری داشت، یاد گرفتم با راستی و درستی کار کنم، خدا هم به کار و مالم برکت داد. اینطور بود که به ۳۰ سالگی نرسیده، یک خوار و بار فروشی و ۲ کارگاه موزاییک سازی داشتم و تعداد زیادی کارگر برایم کار می کردند. در تمام این سال ها، در هر وضعیت اقتصادی که بودم، هرگز نسبت به نیازمندان بی تفاوت نبودم و به هر شکلی توانستم، کمکشان کردم. گذشت تا ماجرای این خانه پیش آمد.

همه چیز از وقتی شروع شد که به هم خوردن ازدواج چند زوج در فامیل و آشنا به خاطر مشکل مسکن، کامم را تلخ کرد. خیلی ناراحت بودم، آنقدر که پیش خودم نیت کردم اگر خدا کمک کند، در زمین یکی از کارگاه های موزاییک سازی ام، یک خانه می سازم و واحدهایش را هر سال در اختیار چند زوج نیازمند قرار می دهم تا بتوانند زندگی مشترکشان را شروع کنند. سال ۸۰ عنایت خدا شامل حالم شد و کار ساخت خانه را شروع کردم. از همان موقع، مراجعه غریبه و آشنا برای پیش خرید واحدهای ساختمان هم شروع شد. وقتی می گفتم این واحدها، خیریه و مخصوص زوج های جوان تنگدست است و فروشی نیست، خیلی هایشان می خندیدند و می گفتند: «این هم یک کاسبی جدید است.» اما معامله ای که با خدا کرده بودم، آنقدر برایم شیرین بود که اصلاً این نیش و کنایه ها برایم اهمیت نداشت. بعد از یک سال و نیم که واحدها آماده شد. اسم ساختمان را خیریه «احسان الحسن (ع)» گذاشتم و شهریور ماه سال ۸۱ با ورود اولین گروه از زوج های نیازمند به این خانه، بالاخره به آرزویم رسیدم.»

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

سفارش ممنوع! فقط قرعه کشی...

اما شیوه انتخاب زوج های واجد شرایط برای سکونت در این خانه خاص هم برای خودش حکایتی است که حاج آقا آن را با جملات شیرینی تشریح می کرد: «اطلاعیه پخش کردیم و به اطرافیان هم سپردیم هر زوج نیازمندی می شناسند، به ما معرفی کنند. اما معرفی با سفارش فرق دارد... از همان اول، شرط کردم هیچکس نباید در روند انتخاب زوج ها دخالت کند. تاکید کردم ۹ زوجی که هر سال قرار است در واحدهای این خانه ساکن شوند، فقط باید از طریق قرعه کشی انتخاب شوند. اینجا هم باز خیلی از اقوام و آشنایان از دستم دلخور شدند. آن ها انتظار داشتند برای زوج مورد نظرشان اولویتی قائل شوم تا ساکن این خانه شوند اما جواب همه شان، نه بود. گفتم: اصرار نکنید. فقط قرعه کشی!»

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

راستش را بگو، این خانه را لازم داری؟

«مهم نیست زوج ها اهل کدام محله و منطقه باشند. تهران که هیچ، ما حتی از شهرهای اطراف مثل ورامین هم متقاضی داشته ایم. مهم نیست زوج ها چند ساله باشند. اما ما هم چند شرط برای ثبت نام زوج ها داریم.» حاج آقا قصد کرده بود هر سال، ۹ واحد خانه اش را به صورت رایگان در اختیار ۹ زوج واجد شرایط قرار دهد و هر سال خیلی ها کنجکاو بودند بدانند این شروط چیست. اگر در نگاه تو هم سئوالی بود، حاج آقا بی پاسخش نمی گذاشت و می گفت: «در درجه اول، زوج ها باید در دوران عقد باشند. بنابراین ثبت نام زوج هایی که قبلأ زندگی مشترکشان را شروع کرده اند، پذیرفته نیست. مانعی که ازدواجشان را به تأخیر انداخته، مشکل مسکن باشد. شرایط شغلی آقا داماد باید طوری باشد که نشان دهد خودش از پس اجاره یک خانه برنمی آید. یعنی انتظار منطقی این است که مثلاً ماشین آنچنانی نداشته باشد و حقوقش از یک حد معقول (به نسبت شرایط اقتصادی جامعه) بیشتر نباشد. شرایط خانواده های دو طرف هم در این زمینه مؤثر است. یعنی اگر خانواده های عروس و داماد، توانایی حمایت از آنها در تهیه مسکن را داشته باشند، آن زوج به طور طبیعی از قرعه کشی کنار گذاشته می شود. و در مقابل، اگر خانواده ها خودشان هم مستأجر باشند، آن زوج در اولویت قرار می گیرد.

ما بنا را بر صداقت زوج های متقاضی گذاشته ایم و آنها هم در پیشگاه خدا مسئولند واقعیت را بگویند. شکل کار هم به این شکل است که فرم هایی تهیه کرده ایم و زوج ها باید آنها را به امضای امام جماعت مسجد محله شان برسانند که تاییدی باشد بر وضعیت زندگی و شرایط مالی شان. البته یک تیم تحقیق هم داریم که تحقیقات محلی را درباره زوج ها انجام می دهند. شاید بپرسید اینهمه دقت برای چیست؟ تمام دغدغه من این بوده که به زوج های جوانی که دستشان تنگ است و خودشان نمی توانند یک سرپناه تهیه کنند، کمک کنم. بنابراین برایم مهم است که واحدهای این خانه، به اهلش برسد.»

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

ما انصراف می دهیم چون زوج های دیگر، واجب ترند

«ببین! ما این خانه را درست کردیم که باری از روی دوش زوج های تنگدست برداریم. بنابراین از زوج هایی که متقاضی این خانه هستند و در قرعه کشی انتخاب می شوند، انتظار نداریم عروسی آنچنانی بگیرند و خرج های سنگین کنند. این ها با ادعای نیازمندی شان، تناقض دارد...»

حاج آقا این گلایه را مطرح می کرد اما در ادامه، فوری با تاکید بر صداقت اغلب زوج ها ادامه می داد: «یک سال در همین زمینه، اتفاق جالبی افتاد. آنقدر روی صداقت زوج ها و واجد شرایط بودنشان تاکید کرده بودیم که در پایان مراسم قرعه کشی، یکی از زوج هایی که انتخاب شده بودند، گفتند: «ما می خواهیم انصراف بدهیم! آخه ما به این نتیجه رسیدیم که با کمی قناعت، خودمان می توانیم یک خانه اجاره کنیم. بنابراین فکر کردیم بهتر است این خانه به زوجی برسد که واقعاً نیازمندند.» با همین شیوه، به لطف خدا اغلب زوج هایی به این خانه قدم گذاشته اند که واقعاً نیاز به کمک داشته اند. ما یک زوج داشتیم که ۴ سال بود در دوران عقد بودند و به خاطر مشکل مسکن، هیچ امیدی به سر گرفتن زندگی شان نداشتند. واقعاً نزدیک بود از هم جدا شوند که به برکت این خانه، گره از کارشان باز شد.»

اجاره؟ صلوات بفرست

با اینکه حاج آقا بین خودش و خدا قرار گذاشته هر سال، واحدهای ۹ گانه خانه اش را به صورت رایگان در اختیار ۹ زوج جوان کم بضاعت قرار دهد اما این دلیل نمی شود با آنها قرارداد اجاره منعقد نکند! حاج آقا با تاکید روی انعقاد این قرارداد، با لبخند می گفت: «در قراردادی که با زوج های منتخب منعقد می شود، می نویسیم: «پیش پرداخت: دعای خیر. اجاره بها: صلوات بر محمد و آل محمد (ص).»

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

حاج آقا و همسر و پسرش در حلقه زوج های منتخب، بعد از مراسم قرعه کشی

اینجا کسی مهمان نیست!

اما هر سال، شیرین ترین بخش مراسم قرعه کشی، جلسه صمیمانه حاج آقا بختیاری با زوج های انتخاب شده بود. زوج های خوش اقبالی که حالا فرصت کوتاهی(فقط تا پایان شهریور) در اختیار داشتند که مراسم ازدواج شان را برگزار کنند و در واحد تعیین شده خود ساکن شوند. در غیر اینصورت، زوج های علی البدل جایگزین آنها می شدند. حاج آقا ۹ زوج منتخب را دور خودش جمع می کرد و مثل یک پدر دلسوز به آنها می گفت: «از همین حالا، این موضوع را که یک سال مهمان ساختمان خیریه احسان الحسن (ع) هستید، از ذهنتان پاک کنید! فکر کنید مثل همه مستاجرها باید هر ماه اجاره بدهید. فرقش فقط این است که آن مبلغ اجاره را برای خودتان کنار بگذارید. این کار باعث می شود آخر سال، یک پس انداز خوب داشته باشید و بتوانید خانه ای در همین حد اجاره کنید.»

بعد هم نگاهی به پرچم های نصب شده در حسینیه می انداخت و ادامه می داد: «من هیچ توقع مالی از شما ندارم اما از جنبه معنوی، چند خواسته دارم. اول اینکه از همه شما به ویژه عروس خانم ها انتظار دارم در پوشش، حجاب و رفتارتان، حرمت این خانه را که متبرک به نام امام حسن مجتبی (ع) است، حفظ کنید. دوم، توقع دارم در هیئت هفتگی خیریه که همین جا در پارکینگ برگزار می شود، شرکت کنید و در برگزاری اش همکاری کنید. سوم، در پایان این یک سال، ما را فراموش نکنید و گهگاه بیایید به ما سر بزنید. و آخر اینکه، انتظار دارم اگر روزی به لطف خدا از نظر مالی رشد کردید و بی نیاز شدید، شما هم چنین قدم خیری را برای زوج های نیازمند بردارید.»

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

حاج آقا بختیاری در کنار همسر و نوه اش

این خانه برای همیشه، وقف عروس و دامادهاست

هر وقت از حاج آقا بختیاری می پرسیدی: تبدیل این ساختمان به خانه خیریه زوج های جوان و چشم پوشی از مبلغ قابل توجه اجاره این ۹ واحد – که هر روز هم بیشتر می شود – از یک طرف و رسیدگی به بیش از ۱۰۰ خانواده تحت پوشش خیریه احسان الحسن (ع) از طرف دیگر، باعث اعتراض همسر و فرزندانتان نشده؟ با طمأنینه خاصی می گفت: «من هیچ وقت در رسیدگی به همسر و فرزندانم کوتاهی نکرده ام که آنان احساس کنند با انجام کارهای خیر، حق آنها را تضییع می کنم. به همین دلیل هم، تمام خانواده ام، حامی و همراه من در کارهای خیر هستند. پسرم همیشه برای پیگیری امور ساختمان در کنارم است و همسر، دختر و عروسم هم هر هفته با حضور در حسینیه خیریه، در کار توزیع بسته های ارزاق به خانواده های تحت پوشش خیریه مشارکت می کنند.»

و بعد، بی آنکه بپرسی، از فردایی می گفت که شاید سایه دلسوزی هایش روی سر این خانه و اهالی اش نباشد: «به همه گفته ام این خانه را جزو اموالم حساب نمی کنم چون متعلق به زوج های جوان نیازمند است. اما برای اینکه بعدها هیچ حرف و حدیثی در این باره پیش نیاید، ۶، ۷ سال بعد از شروع داستان این خانه، آن را وقف کردم تا کاربری اش برای همیشه، اسکان زوج های نیازمند در اولین سال زندگی شان باقی بماند. طبق توافقاتی که انجام شده، پسر ارشدم بعد از خودم، متولی ساختمان خیریه احسان الحسن (ع) است.»

خدایا اول دلِ خرج کردن به من بده

حالا یکی دو سالی است بیماری، رمق از حاج محمد بختیاری گرفته و او را از خانه محبوبش دور کرده. حالا جای او خالی است که از زوج های جوان کم بضاعت استقبال کند و با سفارش های پدرانه اش، آن ها را مهیای زندگی مشترک کند. اما خانواده حاج آقا با تعهد مثال زدنی شان نسبت به این خانه و زوج های جوان، ثابت کرده اند جانشین های خلفی برای او هستند. «حسن قاسمی بختیاری»، پسر ارشد حاج آقا که در غیاب ایشان عهده دار امور ساختمان خیریه احسان الحسن (ع) است، از نگاه زیبای خانواده درخصوص فعالیت های خیریه پدر، اینطور می گوید: «خیلی ها از ما می پرسند: هیچ وقت به حاج آقا اعتراض نکرده اید این چه کاری است که هر سال ۹ واحد خانه تان را رایگان به زوج های جوان می دهید درحالی که می شود از محل اجاره واحدهایش کلی درآمد کسب کرد؟ جواب ما به این افراد، همیشه منفی بوده.

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

خانواده حاج «محمد قاسمی بختیاری» از داستان خانه خیریه زوج های جوان می گویند

اولاً به لطف خدا، آنقدر از مال دنیا بهره مند هستیم که چشم به این خانه نداشته باشیم. در درجه دوم هم، این یک کار خداپسندانه و عام المنفعه است و ما خیرات و برکات این کارهای خیر حاج آقا را همیشه در زندگی مان دیده ایم. بنابراین نه تنها مخالفتی با تصمیم حاج آقا برای وقف خانه ۹واحدی اش برای زوج های جوان نداشته و نداریم بلکه همیشه حامی و مشوق ایشان در این کارهای خیر بوده ایم. البته این را هم از خود حاج آقا یاد گرفته ایم. ایشان همیشه می گوید: «از خدا خواسته ام اول دلِ خرج کردن به من بدهد، بعد مال و اموال نصیبم کند.» درست هم می گوید چون اگر انسان دلِ خرج کردن نداشته باشد، دنیا را هم داشته باشد، خیری به کسی نمی رساند. اما وقتی انسان دل بزرگی داشته باشد، حتی با داشتن یک خودکار هم می تواند خیّر و بخشنده شود.»

  ماجرای خانه دار شدن 180 زوج جوان با یک صلوات  -  صاحبخانه ای که آپارتمانش را وقف عروس و دامادها کرد

حاج آقا بختیاری در کنار پسر ارشدش(حسن قاسمی بختیاری)

وقتی خانه زوج های جوان، خواهردار می شود!

«امسال، سومین دهه از عمر خانه خیریه احسان الحسن (ع) شروع می شود و بیست و یکمین گروه از زوج های جوان واجد شرایط، زندگی مشترکشان را در واحدهای آن آغاز می کنند. اما از ۲ سال قبل، یک واحد به ۹ واحد همیشگی اضافه شده است.» نماینده حاج آقا بختیاری در ساختمان خیریه زوج های جوان، نگاه پرسئوالم را که می بیند، در توضیح این موضوع می گوید: «یک روز یک آقای ناشناس وارد ساختمان شد و گفت اطلاعیه ثبت نام زوج های نیازمند را دیده. فکر کردیم او هم متقاضی سکونت در این خانه است اما گفت: مادر من به تازگی مرحوم شده. وقتی ماجرای خانه خیریه احسان الحسن (ع) را شنیدیم، با خواهرها و برادرها تصمیم گرفتیم مثل حاج آقا عمل کنیم و یکی دو سال خانه مادرمان در دولت آباد شهر ری را در اختیار یک زوج نیازمند قرار دهیم. لطفاً در مراسم قرعه کشی تان، روی خانه ما هم حساب کنید و به جای ۹ واحد، برای ۱۰ واحد قرعه کشی کنید.» خیلی خوشال شدیم و از این پیشنهاد استقبال کردیم. همین چند روز قبل هم دوباره تماس گرفت و گفت: «تصمیم جمعی ما این است که امسال هم، خانه مادر را در اختیار یک عروس و داماد کم بضاعت قرار دهیم.»

حسن بختیاری مکثی می کند و لبخندبرلب می گوید: «باعث خوشحالی است که کار حاج آقا، الگو شده و این جریان خیر برای حمایت از زوج های جوان، دارد گسترش پیدا می کند. پارسال هم، عمه خودم که یک خانه سه طبقه دارد، گفت: «تصمیم گرفته ام یک طبقه از خانه ام را برای یک سال بدهم به یک عروس و داماد.» اینطور شد که پارسال ما برای ۱۱ واحد قرعه کشی کردیم و ۱۱ زوج از هدیه اسکان رایگان یک ساله بهره مند شدند.»

به گفته آقای بختیاری، زوج های متقاضی یا افرادی که زوج واجد شرایطی سراغ دارند، برای ثبت نام و کسب اطلاعات بیشتر، می توانند در روزهای آینده با شماره تلفن های  ۳۳۶۸۰۳۷۵ و ۳۳۶۸۰۳۷۶ تماس بگیرند.

این خانه، معجزه زندگی ما بود

نمی شود داستان شیرین خانه خیریه زوج های جوان را روایت کرد و سراغی از ساکنان خاصش نگرفت. قرعه به نام «مجتبی کندی» می افتد و تا اسم خانه خیریه احسان الحسن (ع) را می شنود، انگار قند در دلش آب شده باشد، با هیجان می گوید: «یکی از همسایه های قدیمی مان این ساختمان را به ما معرفی کرد. وقتی گفت: ۲۰ سال است صاحبخانه، واحدهای این خانه را به صورت رایگان به زوج های جوان می دهد تا بتوانند زندگی شان را شروع کنند، باورم نشد. با این حال، با همسرم آمدیم خانه را از نزدیک دیدیم و فهمیدیم همه این ماجرا صحت دارد. واقعاً در این دوره و زمانه، چیزی شبیه رؤیا بود. خلاصه ثبت نام کردیم و مادرم هم برای اینکه اسم ما در قرعه کشی دربیاید، نذر کرد. روز قرعه کشی، با اینکه خیلی استرس داشتم اما به دلم افتاده بود یکی از این واحدها مال ما می شود. و الحمدلله همان هم شد.»

آقا مجتبی نفس بلندی می کشد و در ادامه می گوید: «۲ سال و نیم از عقدمان می گذشت اما هرچه بیشتر دنبال خانه می گشتیم، کمتر پیدا می کردیم. در محله خودمان، برای معمولی ترین خانه، ۲۵۰ میلیون پیش و ماهانه ۴ میلیون کرایه می خواستند. اما حاج آقا بدون پول پیش و بدون اجاره، یک واحد آپارتمان در اختیار ما گذاشت و معجزه اتفاق افتاد. ما به لطف خدا و به برکت این خانه، بالاخره توانستیم زندگی مشترکمان را شروع کنیم. واقعاً اگر لطف حاج آقا نبود، هنوز هم ازدواجمان سر نگرفته بود چون وضعیت اجاره خانه، خیلی بدتر شده. خدا به ایشان خیر بدهد. سکونت رایگان در این خانه، کمک کرد در این یک سال بتوانیم پس انداز کنیم و حالا ان شاءالله می توانیم یک خانه کوچک اجاره کنیم. متاسفانه حاج آقا این روزها ناخوش احوال هستند. ما واقعاً برای سلامتی ایشان دعا می کنیم و از خدا می خواهیم وجود عزیزشان را حفظ کند. ایشان کار بزرگی در حق ما کردند اما از دست ما جز دعا، کاری برای ایشان برنمی آید. البته یک قول هم به حاج آقا داده ایم؛ قول داده ایم در آینده اگر به لطف خدا تمکن مالی پیدا کردیم، مثل ایشان، دست زوج های جوان را بگیریم. ما حتماً سر قولمان به حاج آقا خواهیم ماند.»

منبع: فارس

منبع : همشهری آنلاین