آقای روحانی! استعفا ندهید، در فرصت باقیمانده جبران کنید

آقای روحانی! استعفا ندهید، در فرصت باقیمانده جبران کنید

۰۹ مهر ۱۳۹۹ - ۰۷:۲۲ زمان مطالعه : 13 دقیقه
سرویس سیاسی - آقای روحانی! استعفا ندهید، بلکه از شما درخواست می‌کنیم که بمانید و در فرصت باقیمانده جبران کنید تا مردم و آیندگان به نیکی از شما یاد کنند.

یادداشت میهمان ـ احمدرضا هدایتی، کارشناس ارشد مدیریت: جناب آقای روحانی در فروردین ماه سال ۹۶ در جریان نشست خبری با خبرنگاران داخلی و خارجی، ضمن تأکید بر باز شدن فضای انتقادی در کشور، (البته با طعنه به سایر مسئولین نظام) گفتند؛ «مردم در مسائلی که مورد رضایت آنها نیست با یک صدای رسایی نارضایتی خود را اعلام کنند».

نگارنده این سطور هم نه به عنوان یک فعال رسانه ای که به عنوان یک شهروند می خواهد با صدای بلند بگوید که جناب آقای روحانی، اکثر مردم از عملکرد دولت راضی نیستند.

همه ملت ایران و بلکه جهان به خوبی می دانند که ظلم ستیزی و ایجاد و گسترش عدالت و همچنین استقلال و خوداتکایی همواره در ردیف مهمترین اهداف انقلاب اسلامی قرار داشته است، بنابراین قاعدتاً از ابتدای انقلاب اسلامی باید تمام تلاش دولت ها بر ایجاد شرایط لازم در جهت دستیابی بر این اهداف متمرکز می شد، چرا که در غیر این صورت نقض غرض صورت گرفته و انقلاب در مسیر انحرافی قرار می گرفت.

در واقع همه دولت های جمهوری اسلامی وظیفه داشتند تا در راستای تحقق اهداف والای انقلاب گام بردارند، با این حال در برخی از دولت ها، کارنامه افتخارات و دستاوردهای مطلوب چشمگیرتر و کفه اقدامات مثبت سنگین تر و در برخی از دولت ها، کفه عملکرد نامطلوبشان به مراتب پررنگتر و سنگین تر بوده است.

علل ناکامی دولت ها در این رابطه را باید در مواردی مانند ضعف مبانی اعتقادی، ضعف مدیریتی، عدم خودباوری و میزان گرایش آنها به شرق و غرب و امثال آن جستجو کرد و درست به همین دلیل است که تا این لحظه دولت اسلامی به معنای واقعی کلمه شکل نگرفته و آرمان های انقلاب هنوز به طور کامل محقق نشده است.

رهبر معظم انقلاب (دامت برکاته) در این رابطه ضمن تأیید این نکته که حرکت به سمت دولت اسلامی در مقاطع مختلف، فراز و فرود داشته، در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام با ایشان در تاریخ ۷۲/۹/۱۲، یادآوری می کنند: «اگر دولت به معناى واقعى کلمه اسلامى شد، آن گاه کشور به معناى واقعى کلمه اسلامى خواهد شد، عدالت مستقر خواهد شد، تبعیض از بین خواهد رفت، فقر بتدریج ریشه کن مى شود، عزّت حقیقى براى مردم به وجود مى آید، جایگاهش در روابط بین الملل ارتقاء پیدا مى کند، این مى شود کشور اسلامى».

ایشان در تاریخ ۷۹/۹/۱۲ نیز در جمع کارگزاران نظام با اشاره به اینکه وظایف قوای سه گانه در این خصوص معیّن است، فرمودند: «وظایفی که دولتها دارند، مشخّص و معلوم است؛ اما نمی توانیم ادّعا کنیم که ما یک دولت اسلامی هستیم».

حال باید از رئیس جمهور محترم پرسید که آیا به نظر شما می شود دولت یازدهم و دوازدهم را در ردیف دولت هایی قلمداد کرد که با پایبندی به آرمانهای انقلاب، وظایف خود را به درستی انجام داده است؟ آیا در مجموع کفه عملکرد مطلوب این دو دولت سنگین تر بوده یا وزن اقدامات و عملکرد نامطلوب آنها بیشتر است؟

قطعاً پاسخ به این سوال نمی تواند مثبت باشد، چرا که نه تنها هنوز ساختار اداره امور کشور نتوانسته به شکل واقعی کامل از اصول و ارزش های اسلامی بهره مند شود، بلکه از شرایط یک دولت اسلامی مطلوب و مورد انتظار فاصله گرفته و لذا ناهنجاری های اخلاقی و اجتماعی افزایش یافته است.

درست به همین دلیل است که بخش عمده وعده های مکرر و متعدد رئیس جمهور محترم نیز تاکنون عملی نشده و دولت در افکار عمومی و فضای رسانه ای به کم کاری و دروغگویی متهم شده است.

به عنوان مثال ایشان در اوایل سال ۹۲ در جریان تبلیغات انتخاباتی تأکید کردند؛ «والله العلی العظیم اگر مشکلات این کشور راه حل نداشت من کاندید نمی شدم.»

 آقای روحانی 7 خرداد سال ۹۲ نیز در برنامه تبلیغات تلویزیونی گفته بود: «در برنامه مدون من علاوه بر برنامه برای حل مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاست داخلی، سیاست خارجی و برنامه فرهنگی، برنامه کوتاه مدت یک ماهه و ۱۰۰ روزه وجود دارد، ما می توانیم در یک زمان کوتاه تحول اقتصاددی در کشور به وجود آوریم.»

روحانی در ادامه این مصاحبه تلویزیونی نیز با بیان اینکه امروز تنها بین ۲۰ تا ۴۰ درصد ظرفیت تولیدی کشور فعال است گفته بود: «ما می توانیم این ظرفیتهای تولیدی را به ۱۰۰ درصد برسانیم.»

روحانی در اولین روز تشکیل دولت خود و پس از تجدید میثاق با آرمان های امام (ره) دوباره ماجرای تعهد ۱۰۰ روزه خود را یادآوری کرده و گفت: «وعده می دهیم که طبق سخنان قبلی، حتماً طی ۱۰۰ روز اول و حتی کوتاه تر از آن اقدامات ضروری و فوری را برای رونق بخشی اقتصادی و حل مشکلات انجام دهیم و ماحصل آن نیز به اطلاع مردم خواهد رسید».

در ششم آذر ۱۳۹۲ نیز در ارائه گزارش تلویزیونی در پاسخ به سوال مجری برنامه در مورد برنامه ۱۰۰ روزه به مردم گفت: «من در ایام تبلیغات انتخاباتی، به مردم بزرگ ایران وعده داده بودم که علاوه بر برنامه چهارساله دولت تدبیر و امید، برنامه کوتاهی هم برای یک دوره ۱۰۰ روزه داشته باشم و در پایان ۱۰۰ روز کار دولت، عملکرد دولت را در طول آن ۱۰۰ روز، به ملت عزیز گزارش دهم.»

با این وصف، در حالی که فیلم صحبت های گذشته و جدید ایشان در فضای مجازی دست به دست می شود، در کمال ناباوری در ۲۱ فروردین سال ۹۶ در یک نشست خبری در پاسخ به پرسش خبرنگاری مبنی بر این که «شما وعده حل مشکلات اقتصادی مردم را دادید و گفتید در برنامه تان، برنامه مدون ۱۰۰ روزه است، اما ۳۰ اسفند سال گذشته (سال ۹۵) و پس از ۴ سال گفتید ۱۰ دولت بعدی هم نخواهند توانست مشکلات را حل کنند. چه اتفاقی افتاده که نظر شما تغییر کرد و حل مشکلات از ۱۰۰ روز به ۴۰ سال تغییر کرد، گفت؛  «سوال خوبی بود، چون یک دروغ بزرگی در روزنامه و سایت ها در این زمینه پخش می شود. چه زمانی گفتم ۱۰۰ روزه حل می کنم؟ گفتم در پایان ۱۰۰ روز کارهایی که موفق به حل کردن شدم، را  اعلام می کنم.»

وی خطاب به این خبرنگار گفت: «نکته اول شما خیلی مهم است؛ چون من ۴ سال منتظر این سوال بودم و اینکه این دروغ را که می گویند، بگویم، گفتم در پایان ۱۰۰ روز اعلام می کنم چه کار کرده ام، آدمی که عقل نداشته باشد این را می گوید، مگر می شود در ۱۰۰ روز مشکلات را حل کرد. مشکلات قدم به قدم باید حل شود. به نظر من کار دولت درست بوده طبق برنامه پیش رفتیم و من از سوال شما ممنونم.»

وی در ادامه ضمن جلوگیری از بیان توضیحات تکمیلی خبرنگار مذکور گفت؛ «من یادم هست چه گفتم» و مجدداً تاکید کرد: «مگر کسی عقل نداشته باشد که بگوید ۱۰۰ روزه مشکلات را حل می کنم. این دروغ بزرگی است که برخی آدم های مخرب آن را تکرار می کنند.»

اما ظاهراً ایشان دوباره اظهارات قبلی خودش را فراموش می کند و در تاریخ ۵ اردیبهشت سال ۹۶ به هنگام مراجعه برای ضبط برنامه تبلیغاتی در رسانه ملی، مجددا می گوید: «درباره رونق اقتصادی، یک برنامه صد روزه هم خواهم داشت که اعلام می کنم.» وی در ادامه افزود: «یک اقداماتی در طول این سه سال و نیم انجام گرفته است که آن اقدامات باید ادامه پیدا کند یک اقدامات جدیدی هم هست که در برنامه صد روزه و همچنین در برنامه چهار سال انجام خواهد شد.»

آقای روحانی علاوه بر وعده حل مشکلات در برنامه های صدروزه، گفته بود؛ «دولت تدبیر و امید دنبال این است که مردم آنقدر درآمد سرشار داشته باشند که نیازی به این یارانه ۴۵ هزار نیاز نداشته باشند. صدقه گرفتن افتخار نیست، صدقه دادن افتخار است. من کاری می کنم که دولت دستش را به مردم دراز خواهد کرد.» اما چرا تاکنون دقیقاً خلاف وعده ایشان عمل شده است؟

البته نمی خواهیم بگوییم دولت دهم و یازدهم مطلقاً هیچ کار مثبتی انجام نداده است، چرا که در کارنامه دولت این دو دولت هم چند اقدام مهم مثل؛ تکمیل فازهای باقیمانده در عسلویه، آغاز ساخت بندرگاه در مکران و نیز آغاز احداث خط انتقال نفت مناطق جنوبی کشور به سواحل مکران ثبت شده است.

اما همان گونه که در ابتدا اشاره شد، بیشتر وقت دولت یازدهم و دوازدهم به انتظار معجزه از سوی آمریکا و اروپا سپری شد و لذا بخش عمده اقدامات دولت به جای پرداختن به اقداماتی مانند؛ طرح نهضت علمی یا طرح راهبردی اقتصاد مقاومتی، به انجام امور جاری و حفظ وضع موجود گذشت و به همین دلیل با جرأت می توان گفت که دولت یازدهم و دوازدهم بیشترین عملکرد منفی در حد فاجعه ملی را داشته است.

به عنوان مثال ناهنجاری های اداری اجتماعی مثل؛ اختلاس، رانتخواری، کم کاری و خیانت، نفوذ بیگانگان و سایر مشکلات فرهنگی نظیر بدحجابی و اجتماعی مثل؛ بیکاری و مصرف گرایی، سیاسی از جمله ارزش پاسپورت و اقتصادی مانند؛ تورم و گرانی به شدت افزایش یافته است. 

در بخش سیاست خارجی نیز در حالی است که اقدامات غیرقانونی و غیرانسانی بسیاری از حکومت ها از جمله؛ آمریکا، رژیم اشغالگر قدس و عربستان (در موارد مختلف)، همواره مورد اغماض نظام سلطه قرار می گیرد و زیر بار بسیاری از معاهدات جهانی نمی روند، شما بدون هماهنگی مجلس و سایر مسئولین نظام و یا با دور زدن قانون و عبور از خطوط قرمز تعیین شده از سوی رهبری، اسنادی مانند؛ سند ۲۰۳۰ و توافقنامه پاریس (برای کاهش استفاده از سوخت های فسیلی) و مهمتر از همه برجام را پذیرفتید.

نکته مهم در مورد برجام این است که بدون آنکه مرتکب خلافی شده باشیم، به بهانه جلوگیری از بروز جنگ، حقیرانه پذیرفتید در مقابل شرورترین کشورهای جهان در جایگاه متهم بنشینید و ناشیانه تعهداتی را بپذیرید که کاملاً ظالمانه و بدون هیچ دلیل منطقی به کشور ما تحمیل شد و دستاوردها و محصولات تولیدی صنعت هسته ای کشور را به باد فنا داد، بدون  آنکه آنها حتی به یکی از تعهداتشان عمل کرده باشند.

در این رابطه شما بهتر از همه می دانید که مفاد برجام و به خصوص «مکانیزم ماشه» که ماهرانه توسط غربی ها در متن آن گنجانده شده، یعنی توقف و حداقل کند شدن فعالیت های اصلی هسته ای و همچنین پذیرش رسمی خواسته ظالمانه نظام سلطه و تحمل چندین سال تهدید و نگرانی از تصمیماتی که ممکن است توسط اعضای برجام برای بازگرداندن تحریم های سازمان ملل علیه ایران اسلامی اتخاذ شود.

حال این سوال مطرح است که توهم تهدید جنگ خطرناکتر بود یا تزریق نگرانی و ناامیدی ناشی از پذیرش «مکانیزم ماشه» که همچنان با تحریم های ظالمانه همراه است و امکان ایجاد ثبات اقتصادی در کشور را با مشکل مواجه ساخته است.

در دولت شما، از همان ابتدا فتیله اجرای برنامه های بنیادین و زیرساختی و فعالیت های علمی و تحقیقاتی پایین کشیده شد و اسناد بالادستی که به تصویب رهبر معظم انقلاب اسلامی هم رسیده و جهت اجرا ابلاغ شده بود، از جمله؛ سند چشم انداز ۲۰ ساله و یا سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به فراموشی سپرده شد.

نرخ تورم که قرار بود تک رقمی شود، با بالاترین حد خود در طول انقلاب رسید، ذخیره ارزی کشور نیز با سوءتدبیر دولتمردان به جیب دلالان و واسطه های غیرقانونی واریز شد، چندین تن طلای کشور که پشتوانه پول ملی بود هم با سوءتدبیر از خزانه دولت خارج و به تاراج رفت و ارزش پول ملی نیز به کمترین مقدار خود رسید.

موضوع خصوصی سازی به بدترین شکل ممکن اجرا شد و به همین دلیل بسیاری از مراکز تولیدی بسیار مهم، بزرگ و با سابقه کشور در ورطه ورشکستگی و تعطیلی قرار گرفتند و به این ترتیب حتی داشته های قبلی خودمان را نیز با واگذاری غیراصولی و بعضاً رابطه ای بنگاه های دولتی به افراد نااهل و غیرمتخصص، از دست دادیم. 

صنعت خودروسازی نیز به رغم حمایت های مادی و غیرمادی دولتی و افزایش چندین برابری قیمت محصولاتش، به علت سوءمدیریت ها در مسیر ورشکستگی و سقوط قرار گرفته است. 

دولت شما در بخش نفت و گاز نیز با اقداماتی مانند؛ تداوم خام فروشی، حذف کارت سوخت، قرارداد توتال و ماجرای کرسنت، زیان های فراوانی را به کشور تحمیل نمود.

مسکن نیز شرایط بهتری ندارد، چرا که امروز حتی امکان خرید مسکن در روستاها هم از جوانان سلب شده است، چون مسکن مهر را مزخرف و ادامه ساخت آن را متوقف کردید، طرح های جایگزین مطرح کردید، اما مانند سایر موارد، حتی یک آجر هم بر روی آجر نگذاشتید، طرح مالیات بر منازل خالی را مسکوت گذاشتید، حق الزحمه مشاورین مسکن را درصدی از مورد معامله اعلام نمودید و محدودیتی برای آن قائل نشدید و باعث شدید تا برخی از بنگاه داران برای کسب منفعت بیشتر، هر روز قیمت ها را افزایش دهند.

به جای پاسخگویی به مردم، دائماً دیگران (دولت قبل، مسئولین نظام، گاهی دشمنان داخلی و خارجی و سایر عوامل موهوم) را متهم کرده و می کنید و یا می گویید دولت اختیار ندارد یا می گویید اجازه نمی دهند، در حالی که؛ اولاً تمام وزارتخانه ها و سازمان های اجرایی کشور کاملاً در اختیار شماست. ثانیاً طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هم اکنون ۳۸ اصل از اصول قانون اساسی به اختیارات رئیس قوه مجریه، ۳۷ اصل به اختیارات رئیس قوه مقننه، ۱۸ اصل به اختیارات رئیس قوه قضائیه و تنها ۵ اصل به اختیارات رهبری اختصاص دارد، البته اصول دیگری مانند؛ اصل ۱۲۶، اصل ۱۳۶، اصل ۱۳۸ و اصل ۱۳۹ نیز به اختیارات رئیس جمهور اشاره دارند.

حال مجدداً این سوال مطرح است که واقعاً چه کسی نمی گذارد؟ آیا رهبری که همواره بر تکیه به نیروهای درونزا تأکید داشته اند مانع از استفاده دولت از نیروها، امکانات و ظرفیت های فراوان موجود در داخل کشور شده اند؟ آیا رهبری که سیاست های کلان اقتصاد مقاومتی را ابلاغ و پیوسته بر اجرای این طرح راهبردی تأکید داشته و دارند، اجازه ندادند دولت با جدیت و قدرت در این زمینه گام بردارد؟

آیا رهبری که خود اسناد بالادستی مثل سند چشم انداز یا سند تحول بنیادین آموزش و پرورش را ابلاغ کرده اند و بر موضوعاتی مانند؛ ضرورت راه اندازی اینترنت ملی و ساماندهی فضای مجازی، جلوگیری از واردات بی رویه، ساماندهی نظام بانکی و امثال آن اصرار دارند، مانع از انجام اقدامات عملی و اصلاحی از سوی دولت در این امور شده اند؟

شما که به رغم تذکرات مکرر رهبر معظم انقلاب مبنی بر غیرقابل اعتماد بودن آمریکا و ضرورت رعایت جوانب احتیاط در تعامل با غرب، خطوط قرمز ابلاغی ایشان را ندیده گرفتید و برجام و پروتکل الحاقی آن را پذیرفتید، بدون هماهنگی مراجع ذیربط و خارج از چارچوب قوانین کشور، معاهدات بین المللی را پذیرفته و بعضاً به آنها عمل کرده اید، بدون توجه به پیامدهای کنوانسیون CFT و پالرمو بر اجرای آن اصرار دارید و بر خلاف نظر مجلسی که کاملاً با شما هماهنگ بود، بنزین را گران کردید، چگونه چنین ادعایی دارید.

 چرا به غرب اعتماد کردید و حالا می گویید قابل اعتماد نیستند؟ مهمتر این که چرا به رغم آگاهی از جنایت ها، خباثت ها و نیز بدعهدی ها و پیمان شکنی های مکرر غرب و به خصوص آمریکا در تعامل با ایران و سایر کشورهای جهان، هنوز به طور کامل و به شکل واقعی از غربی ها قطع امید نکرده ید و هنوز برای حل مشکلات آدرس کاخ سفید را می دهید و  هرازگاهی به طور مستقیم و غیرمستقیم برای مذاکره مجدد با آمریکایی ها پیام می دهید؟
با فرض بر این که؛ رشد و پیشرفت کشورهایی مثل؛ ژاپن، کره جنوبی، سنگاپور، مالزی، هند و دیگران حاصل ارتباط خوب آنها با آمریکاست، اما سوال این است که خود آمریکایی ها چگونه به این موقعیت دست یافتند، به قول جنابعالی، علم و دانش که از آسمان بر آنها نازل نشد.

برخلاف توصیه های مکرر دلسوزان انقلاب هنوز بر درآمد حاصل از خام فروشی نفت امید دارید، لذا بار دیگر این سوال مطرح است که کشورهای مذکور که نفت نداشتند، چگونه به این موقعیت دست یافتند و چرا فکر می کنید ما که علاوه بر نفت، مزیت های برتری ساز متعددی داریم، نمی توانیم، به چنین موقعیتی برسیم.

مشکل راهکارهای دولت محترم این است که نقش خدا در آن کمرنگ شده و لذا نمی تواند به جوانان و نیروهای درونزا اعتماد کند، لذا همه تدابیر و طرح هایش خواسته و ناخواسته از مسیر غرب می گذرد و حتی آب و نان مردم را در گرو ارتباط با غرب دانسته و همچنان ریشه مشکلات را در تعامل با آمریکا و اروپا جستجو می کند.

یادمان نرود که ما انقلاب کردیم که زیرسلطه دیگران نباشیم و لذا قطعاً اگر چنین نکته ای را فراموش کنیم، در بلندمدت دود انتظار گشایش اقتصادی با کمک غرب، بیش از هر کس به چشم ملت می رود.

کلام آخر این که؛ به هیچ وجه نمی گوییم استعفا بدهید که در این شرایط نه به نفع شماست و نه به نفع ملت و مملکت، بلکه از شما درخواست می کنیم که بمانید و در فرصت باقیمانده به گونه ای عمل کنید که در نهایت، اعتماد عمومی به مسئولین نظام مجدداً احیا و مردم و آیندگان به نیکی از شما یاد کنند.

منبع : خبرگزاری فارس

اخبار گوناگون در برخط نیوز