پشت پرده دلالی اسلحه و جاسوس افزار در اسرائیل

پشت پرده دلالی اسلحه و جاسوس افزار در اسرائیل

۰۳ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۰:۱۲ زمان مطالعه : 7 دقیقه
سرویس سیاسی - اسرائیل بدنام‌ترین صادرات تسلیحات سایبری خود یعنی نرم‌افزار جاسوسی موسوم به پگاسوس را علیه اسرائیلی ها به کار گرفته است. دستگاه امنیتی اسرائیل به تازگی از کمک به رژیم‌های خودکامه در خارج از کشور به سوی کشتن دموکراسی در داخل تغییر جهت داده است.

پشت پرده دلالی اسلحه و جاسوس افزار در اسرائیل

فرارو- یوسی ملمن روزنامه نگار، کارشناس اسرائیلی در امور امنیتی و جاسوسی و ستون نویس هاارتص است. او در روزنامه های «جروزالم پست» و «معاریو» نیز در سالیان گذشته در حوزه مسائل نظامی مطالبی را نوشته بود. ملمن نویسنده ده کتاب در مورد جامعه اطلاعاتی اسرائیل، امنیت، تروریسم و مسائل هسته ای است که در بیش از ۴۰ کشور جهان به ۱۵ زبان چاپ شده اند. در سال ۲۰۲۰ میلادی، ترامپ رئیس جمهوری پیشین امریکا روایت ملمن از ترور شهید «محسن فخری زاده» دانشمند هسته ای پیشین ایران را ریتوئیت کرده بود.

به گزارش سرویس سیاسی برخط نیوز به نقل از فرارو - ملمن خود را یک اسرائیلی چپگرا می داند و معتقد است اسرائیل باید سرزمین های اشغالی فلسطینی را ترک کند تا اسرائیلی ها و فلسطینیان با یکدیگر در صلح زندگی کنند. ملمن ضمن حمایت از روند صلح با فلسطینیان معتقد است که اسرائیل باید توانایی های نظامی قوی خود از جمله بازدارندگی هسته ای را حفظ کند. در نظرسنجی سال ۲۰۰۴ میلادی، خوانندگان هاارتص ملمن را به عنوان برجسته ترین و جالب ترین ستون نوس آن روزنامه معرفی کردند.

در سال ۲۰۰۸، ملمن برای گزارش خود در مورد یک فلسطینی اردنی که به طور غیر قانونی توسط سرویس های امنیتی آمریکا، اسرائیل و اردن بازداشت شده بود جایزه ای از انجمن خبرنگاران و ویراستاران تحقیقی (IRE) دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۹ میلادی جایزه «سوکولوف» مهم ترین جایزه اسرائیل برای روزنامه نگاری را به دلیل کار های تحقیقی اش در مورد تشکیلات امنیتی اسرائیل دریافت کرد.

به گزارش فرارو به نقل از هاارتص، شاهد روندی در اسرائیل هستیم که در آن مجموعه ای نظامی – امنیتی از دلالان اسلحه گرفته تا سازندگان جاسوس افزارهایی، چون «پگاسوس» یک دولت وحشی و خطرناک را در داخل دولت اسرائیل به صورت دولتی موازی تشکیل داده اند و در حال کشتن دموکراسی در داخل و خارج هستند.

آخرین فصل از این روند هشدار دهنده، جاسوس افزار «پگاسوس» است که عامل جنجالی ترین و بدنام ترین حمله سایبری در جهان قلمداد می شود. البته آن چه در مورد امروز اسرائیل گفتم نباید تعجب آور باشد.

اکنون مشخص شده که نیروی پلیس اسرائیل با استفاده از جاسوس افزار پگاسوس و بدون دریافت حکم از مقامات قضایی، اسرائیلی ها از جمله فعالان جامعه مدنی و معترضان مخالف «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر سابق را رصد کرده بود و تحت نظر داشته است. پلیس اسرائیل اتهامات مطرح شده از سوی سایت اسرائیلی «کالکالیست» را رد می کند و مدعی شده که هر پرونده ای برای نظارت بر اطلاعات مردم از سوی یک قاضی در دستگاه قضایی مورد تایید قرار گرفته است.

این افشاگری تازه تنها یکی از مواردی است که در روند فلج و فرسوده شدن دموکراسی در اسرائیل توسط یک دستگاه نظامی – امنیتی قدرتمند دیده می شود. این روند توسط آن مجموعه کنترل می شود.

شش سال پیش، اولین گزارش ها در سراسر جهان در مورد یک شرکت اسرارآمیز و یاغی اسرائیلی منتشر شد که در جاسوسی کثیف، نقض حقوق بشر و تجاوز به حریم خصوصی دست داشت. در آن زمان، مقامات اسرائیل چشمان خود را بستند و مردم راضی اسرائیل شانه های خود را به نشانه بی اعتنایی بالا انداختند.

سپس موج دوم در مورد استفاده از جاسوس افزار «پگاسوس» علیه فلسطینیان در کرانه باختری تحت اشغال اسرائیل توسط «شین بت» سرویس امنیت داخلی اسرائیل مطرح شد. با این وجود، اسرائیلی ها به آن موضوع نیز اهمیتی نمی دادند. اکثر آنان به زندگی در آرامش در کنار سرزمین های اشغالی عادت کرده بودند که امسال پنجاه و پنجمین سالگرد آن را جشن می گیرند. برای بسیاری از اسرائیلی ها استفاده از جاسوس افزار علیه فلسطینیان کاملا قابل قبول بود.

اکنون وارد مرحله سوم شده ایم که نگران کننده ترین مرحله است. افشاگری اخیر نشان می دهد که جاسوس افزار پیچیده پگاسوس قادر به هک کردن گوشی های های هوشمند تلفن همراه آیفون و گوشی های اندرویدی از راه دور است و از سوی پلیس اسرائیل نه تنها برای مقابله با جرم و جنایت بلکه برای جاسوسی از مردم اسرائیلی از یهودیان گرفته تا اعراب به طور یکسان مورد استفاده قرار گرفته است.

در قرن نوزدهم میلادی، امریکا و اسرائیل و دیگر قدرت های غربی اهداف سیاست خارجی خود را از طریق «دیپلماسی قایق های مجهز به توپ هایی جنگی و تجهیزات نظامی» تنظیم کردند. اسرائیل در قرون بیستم و بیست و یکم میلادی، اما روابط بین المللی خود را از طریق آن چه می توان «دیپلماسی جاسوسی» نامید پیش برده است.

نام شرکت اسرائیلی «ان اس او» سازنده جاسوس افزار پگاسوس اکنون در فهرست سیاه امریکا قرار دارد. این شرکت از سوی اسرائیل تشویق شد تا محصول خود را به کشور های خارجی در سراسر جهان بفروشد. وزارت دفاع اسرائیل و موساد سرویس امنیت خارجی این کشور از پگاسوس به عنوان اهرمی برای متقاعد کردن دولت های خارجی به منظور ایجاد روابط دیپلماتیک و یا ارتقای آن استفاده کردند و در این مسیر به شرکت خصوصی سازنده پگاسوس برای فروش آن جاسوس افزار چراغ سبز نشان دادند.

دو سال پیش، امارات متحده عربی، بحرین و مراکش روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل احیا نموده و سفارتخانه هایی را در تل آویو افتتاح کردند. به لطف این اسباب بازی سایبری شوم، عربستان سعودی روابط مخفیانه خود را با اسرائیل تقویت کرد. بسیاری از دولت های دیگر از عرضه مخفیانه پگاسوس توسط اسرائیل سپاسگزار بودند. برای مثال، با حمایت از اسرائیل در سازمان ملل یا سایر مجامع بین المللی به طور متقابل از اسرائیل پشتیبانی کردند.

به طور رسمی، مجوز و قرارداد های فروش پگاسوس تصریح می کند این ابزار تنها توسط نیرو های پلیس و سرویس های امنیتی برای مبارزه با تروریسم و جرایم جنایی سطح بالا مورد استفاده قرار می گیرد، اما در حقیقت، تشکیلات دفاعی اسرائیل به خوبی می دانست که فروش جاسوس افزاری مزاحم به رژیم های مشکوک، به دیکتاتور ها یا حتی به دولت های دموکراتیک و غیر لیبرال با گرایش های پوپولیستی و راستگرا مانند هندوستان، لهستان، اسلوونی و مجارستان چه خطراتی را در پی خواهد داشت.

وزارت دفاع اسرائیل و موساد زمانی که مشتریان شان از روسای جمهوری خارجی گرفته تا نخست وزیران، شیوخ و پادشاهان عرب مفاد قرارداد ها و مجوز ها را نقض کردند و از طریق پگاسوس مخالفان و رقبای سیاسی شان و فعالان حقوق بشری را رصد کردند چشمان شان را به روی این موضوع بستند. جالب آن که در مورد امارات حتی این جاسوس افزار در مورد خاندان سلطنتی آن کشور مورد استفاده قرار گرفته بود.

در چندین مورد، سوء استفاده از این جاسوس افزار در قتل ها نیز موثر بوده است: در قتل یک روزنامه نگار در مکزیک و «جمال خاشقجی» روزنامه نگار سعودی.

تصادفی نبود که فروش پگاسوس در دهه گذشته در دوره زمامداری نتانیاهو و دولت راستگرای او بر اسرائیل افزایش یافت. پگاسوس یک پلتفرم مفید برای نتانیاهوی همیشه اهل معامله بود تا روابط شخصی و دو جانبه اش را با رهبران مانند مودی در هند و اوربان در مجارستان تقویت کند.

اشتباه است اگر گمان کنیم «ان اس او» یک نمونه استثنایی و نادر است. در کنار آن شرکت، چندین شرکت اسرائیلی مشابه دیگر مانند Cellebrite و Candiru جاسوس افزار هایی سمی، اما با درجه مزاحمت کم تری را توسعه دادند و به مشتریان خارجی آن هم بار دیگر تحت دستورالعمل و مجوز رسمی از وزارت دفاع اسرائیل فروختند. برخلاف «ان اس او» که مشتاقانه موفقیت خود را تبلیغ می کرده بود آن دو شرکت ترجیح دادند مخفیانه و بدون سرو صدا فعالیت کنند. اکنون ساده تر است که «ان اس او» را به عنوان تنها قربانی تمام شرارت ها و اقدامات نادرست سیستم اسرائیل قلمداد کنیم.

فارغ التحصیلان و اعضای واحد های نخبه فناوری ارتش اسرائیل مانند ۸۲۰۰، موساد یا شین بت سرویس امنیتی داخلی اسرائیل، دانشی را که از ارتش آموخته بودند به حوزه جامعه مدنی گسترش دادند و حتی گاهی از همین روش ها علیه جامعه مدنی اسرائیل استفاده کرده اند.

تجارت اسلحه اسرائیل امروزه توسط وزارت دفاع کنترل می شود. سایر ادارات دولتی مانند وزارت امور خارجه در مورد تصمیم گیری برای فروش نوع تسلیحات و مشتریان رایزنی و مذاکره می کنند. این امر در مورد دولت های راست و چپ اسرائیل یکسان بوده است. جهت گیری سیاسی و ایدئولوژیک در تصمیمات اسرائیل برای توسعه و فروش تسلیحات در سراسر جهان هیچ نقشی نداشته اند. دولت های متوالی اسرائیل برای فروش تسلیحات و فناوری از موشک و هواپیما گرفته تا فناوری های اطلاعاتی دست بازی داشته اند. دستگاه امنیتی اسرائیل به مثابه دمی بوده که یک سگ آن را تکان می دهد.

«ان اس او» تنها یک نشانه از بیماری های مخرب و گسترده فعلی در اسرائیل است. «ان اس او» تجسم یک فرهنگ خارج از کنترل است که دلالان اسلحه، پیمانکاران امنیتی و جادوگران عرصه فناوری را پرورش می دهد، آنان را مورد ستایش قرار می دهد و به قهرمانانی دست نخورده و خدشه ناپذیر برای میهن تبدیل می کند.

فقدان نظارت قانونی و پارلمانی کافی و مناسب موجب مصونیت ارگان های تقریبا وحشی از وزارت دفاع تا پلیس و سرویس های مخفی می شود که هنجار ها و حاکمیت قانون را نادیده می گیرند.

منبع: هاارتص

ترجمه: فرارو

منبع : فرارو