واکنش فعال سیاسی اصولگرا به وداع زیدآبادی با سیاست

واکنش فعال سیاسی اصولگرا به وداع زیدآبادی با سیاست

۰۴ آذر ۱۴۰۱ - ۱۰:۱۴ زمان مطالعه : 4 دقیقه
سرویس سیاسی - مهاجری در پاسخ به این سوال که پیامد حذف و کناره‌گیری آقای زیدآبادی در سیاست چه تاثیری می‌تواند در چهره سیاسی ایران بگذارد، گفت: من به آقای زیدآبادی احترام می‌گذارم و این تصمیمی است که ایشان گرفتند و تصمیم‌شان هم محترم است. بالاخره کسی که وارد عالم سیاست و رسانه می‌شود باید پی خیلی چیز‌ها را به تنش بمالد.

به گزارش سرویس سیاسی برخط نیوز به نقل از فرارو - فعال سیاسی اصولگرا گفت: وقتی فضای رسانه ای داخل کشور تضعیف شود و شما منتقدان منصف تان را از دست بدهید، خود به خود مرجعیت این چیز ها به خارج از کشور منتقل می شود و انتقال هرگونه مرجعیت رسانه ای به خارج از کشور واقعا مثل سم در سیستم رسانه ای کشور عمل می کند.

محمد مهاجری فعال سیاسی اصولگرا در گفتگو با ایلنا، در پاسخ به این سوال آقای زیدآبادی نقدی به کنشگری حامد اسماعیلیون داشت و بعد از انتقاد تندی که نسبت به او شد تصمیم به خداحافظی گرفت. چرا انتقاد در جامعه ما جا نیفتاده است و هر کس هر انتقادی دارد انگی به او زده می شود چه دلایلی به وجود آمده که نقد قابل پذیرش نیست، گفت: بخش عمده این موضوع به فرهنگ ما ایرانی ها برمی گردد که کلا ملت انتقادپذیری نیستیم. فرقی هم نمی کند که مسئولیت داشته باشیم یا نداشته باشیم. پدر در خانواده یا یک مرد یا زن به عنوان همسر، یا حتی فرزند؛ معلم مدرسه، استادی که در کلاس درس می دهد همین طور، نماینده مجلس، وزیر و رئیس جمهور انتقادپذیر نیستند و به لحاظ فرهنگی در کشور ما جا افتاده، اما استثنائات زیادی هم دارد که یک مقدار آدم باید روی خودش کار کند و در واقع یک مقدار خودش را تربیت کند تا بتواند ظرفیت انتقادپذیری اش را بالا ببرد.

مهاجری در پاسخ به این سوال که ایجاد فضایی که در آن صدا های همدیگر را حذف نکنیم مستلزم چیست، گفت: در سه، چهار دهه گذشته، از آنجایی که بخش هایی از افرادی که دارای تفکر سیاسی هستند خودشان را ایمان، دین و حق مطلق می دانستند طبیعی بود که هرکسی که مثل آن ها نباشد یا حرف آن ها را قبول نداشته باشد را خارج از دین معرفی می کردند؛ بنابراین طبق آنچه ایدئولوژی شان بر شما حکم می کرد، هرکسی که مخالف شان بود را بی ایمان، بی دین و غیرمومن می دانستند به همین دلیل هم حاضر نبودند هیچ نقدی را از طرف افرادی که آن ها را بی دین می دانستند بپذیرند و، چون خودشان ملاک حق و حقیقت بودند، طبیعتا هرکسی که در مقابل آن ها قرار می گرفت، حتی در مقام منتقد آن افراد ناحق جلوه دار می شدند. همین خودحق بینی دلیل عمده عدم پذیرش انتقاد است.

مهاجری در پاسخ به این سوال که پیامد حذف و کناره گیری آقای زیدآبادی در سیاست چه تاثیری می تواند در چهره سیاسی ایران بگذارد، گفت: من به آقای زیدآبادی احترام می گذارم و این تصمیمی است که ایشان گرفتند و تصمیم شان هم محترم است. بالاخره کسی که وارد عالم سیاست و رسانه می شود باید پی خیلی چیز ها را به تنش بمالد. بالاخره به قول یک ضرب المثل یا مکن با فیل بانان دوستی یا بنا کن خانه ای در خورد فیل! یا آدم وارد سیاست نمی شود یا اگر وارد سیاست شد باید ظرفیت تحملش را خیلی بالا ببرد.

وی افزود: البته من قبول دارم از هر دو طرف به آقای زیدآبادی خیلی توهین و ناسزا گفته شد، ولی به نظرم شاید ایشان اگر نمی رفت این کامنت ها را بخواند و آن حجم از فحاشی ها را نمی دید، این تصمیم را نمی گرفت، اما به هرحال به قول خودشان نوشتند که ما هم از گوشت و پوستیم و عواطف داریم، به هرحال خودشان هم اذیت شدند. ولی من فکر می کنم شاید اگر ایشان یک مقداری ظرفیت انتقادپذیری را بالا می برد، این اتفاق رخ نمی داد. البته به ایشان انتقاد نکردند، فحاشی کردند، اما آدم در این فضا باید فحش خورش هم ملس باشد. وقتی وارد فضای سیاسی می شویم اگر فحش خورمان ملس نباشد طبیعی است که ممکن است ضربه پذیر هم بشویم.

مهاجری در پاسخ به این سوال که در غیاب این افراد و رسانه های آزاد دشمنان هم روایت های خودشان را غالب می کنند و از اعمال خشونت و تحریم علیه ایران غافل نیستند. این فضا به چه شکل قابل کنترل است، گفت: به طور کلی حذف سیاستمداران و روزنامه نگاران مستقل و منصف از فضای سیاسی کشور همان اتفاقی را رقم می زند که شما از آن اسم بردید. وقتی فضای رسانه ای داخل کشور تضعیف شود و شما منتقدان منصف تان را از دست بدهید، خود به خود مرجعیت این چیز ها به خارج از کشور منتقل می شود و انتقال هرگونه مرجعیت رسانه ای به خارج از کشور واقعا مثل سم در سیستم رسانه ای کشور عمل می کند.

وی تصریح کرد: من ممکن است حتی با خیلی از دیدگاه های آقای زیدآبادی موافق نباشم و ممکن است اعتقادات ایشان مورد قبول من نباشد، اما همین اندازه که ایشان هم یک منتقد سیاست های جاری کشور بود و به هرحال افرادی هم بودند و هستند که نظرات آقای زیدآبادی را قبول دارند، حضور ایشان در سپهر سیاسی رسانه ای کشور می توانست بخشی از جامعه را که به دیدگاه های امثال ایشان معتقد هستند در داخل سیستم رسانه ای کشور حفظ کند، وقتی این افراد حذف می شوند، مرجعیت رسانه ای هم برای آن افراد تغییر پیدا می کند.

منبع : فرارو

اخبار گوناگون در برخط