خاطرات مهدوی کنی؛ مجاهدین ما را بایکوت می کردند، اما کمونیست ها نه
سرویس سیاسی - آیت الله محمد رضا مهدوی کنی در کتاب خاطرات خود می‌گوید: مجاهدین، آن زمان خیلی بی اعتنایی می‌کردند. تعدادی از آن‌ها را به بند ما آوردند و آن‌ها تقریبا ما معممین [روحانیون]را بایکوت کرده بودند. بچه‌هایی هم که جدیدا می‌آمدند بلافاصله با آن‌ها تماس می‌گرفتند و ارتباط شان را با ما قطع می‌کردند؛ ولی کمونیست‌ها این طور نبودند و برخوردشان تا آخر محترمانه بود.

به گزارش سرویس سیاسی برخط نیوز به نقل از فرارو - آیت الله محمدرضا مهدوی کنی در کتاب خاطرات خود، نکاتی را از هم بندی با چپ ها بیان می کند که در پی می آید.

به گزارش ایرنا، آیت الله محمد رضا مهدوی کنی در کتاب خاطرات خود می گوید: در زندان اوین بند یک، از اول حالت تفکیکی وجود داشت و به این خاطر موضع گیری ما در برابر کمونیست ها و لامذهب ها بود که اختلاط مطلق را به آن ها برنمی تافتیم. توجه داشته باشید آن موقعی که ما را به زندان آوردند به تدریج فضای باز سیاسی مطرح و آن فشار هایی که اوایل به زندانی ها وارد می کردند برداشته شد.

فتوای نجاست کمونیست ها

روی همین حساب، کمونیست ها را احترام می کردند و وسایل و امکانات بیشتر به آن ها دادند، تلویزیون را نمی دانم، ولی رادیو را به آن ها دادند. ما اصلا تلویزیون نمی خواستیم، چون مخالف بودیم، ولی مثل این که آن ها داشتند.

خلاصه این بند را دو قسمت کرده بود، حتی دستشویی دو قسمت بود. یک قسمت در اختیار آن ها بود و قسمت دیگر به مسلمان ها اختصاص داشت که ما ظرف هایمان را در قسمت خود می شستیم. البته آن ها نسبت به ما احترام می کردند؛ یعنی در برخوردهایشان خیلی محترمانه برخورد می کردند و ما نیز به آن ها احترام می کردیم، اما این که در جلسات ما شرکت کنند و به خصوص این که بیایند و بنشینند را یادم نیست.

حتی بعد از اعلامیه و فتوای بر نجاست کفار هم همین طور بود و باز به ما احترام می کردند؛ یعنی این ها با مجاهدین خلق خیلی فرق داشتند و ما هم به آن ها احترام می گذاشتیم.

بایکوت توسط مجاهدین

مجاهدین، آن زمان خیلی بی اعتنایی می کردند. تعدادی از آن ها را به بند ما آوردند و آن ها تقریبا ما معممین [روحانیون]را بایکوت کرده بودند. بچه هایی هم که جدیدا می آمدند بلافاصله با آن ها تماس می گرفتند و ارتباط شان را با ما قطع می کردند؛ ولی کمونیست ها این طور نبودند و برخوردشان تا آخر محترمانه بود.

اگر چیزی از قول مسعود رجوی نقل می کنم، نه به خاطر این است که من او را در زندان دیدم، چون او را به بند ما نیاوردند، منتها هواداران آن ها را می دیدیم که به آنجا می آوردند و دوباره می بردند. از این رفت و آمد ها غرض داشتند.

اگر انقلاب پیروز شود ابتدا با شما می جنگیم

همیشه در زندان رسم است که بند ها را عوض می کردند و این به خاطر اختلاط و نوعی جمع آوری اطلاعات یا روحیه گیری بود که در زندان رسم بود. آنها، یعنی دوستان مسعود [رجوی]می گفتند اگر انقلاب پپروز شود حکومت آینده یک حکومت مذهبی به شکلی که شما آخوند ها می گویید نیست. ما چنین حکومتی را قبول نداریم. باز یکی از آن ها می گفت مسعود می گوید ما [امام]خمینی را قبول نداریم، امام [ خمینی]کیست که ما بخواهیم از او تبعیت کنیم، ما ۴۰ تا مثل [امام]خمینی داریم.

آقایان کروبی، فاکر و گرامی وقتی در بند ۲ بودند با آن ها زیاد برخورد داشتند. این آقایان از قول مجاهدین نقل می کردند که آن ها می گویند [امام]خمینی کیست؟ و می گفتند اگر یک روز انقلاب پیروز شود اولین گروهی که ما با آن ها می جنگیم شما آخوند ها هستید، می گفتند بزرگترین مانع در سر راه حکومت بی طبقه توحیدی، شما هستید.

خلاصه این که محکومیت من ۴ سال بود و بیشتر این مدت را در زندان اوین گذراندم. بعد در ماه آبان که عده ای را آزاد کردند، بنده هم جزو آن هایی بودم که با عنوان عفو آزاد شدم و مجموعا حدود ۲ سال زندان کشیدم.

منبع: خاطرات آیت الله مهدوی کنی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی

این خبر توسط سایت فرارو منتشر شده و برخط نیوز صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : فرارو

اخبار گوناگون در برخط