مارکو؛ برای ما سوغات چه آورده ای؟ دارو!  -  با نایاب شدن برخی داروها درکشور، مسافران به ایران، به جای سوغاتی های مرسوم دارو برای بیماران می آورند
سرویس اجتماعی - آوردن داروهایی که نیاز به نسخه ندارند از کشورهای دیگر به وسیله مهاجران ایرانی به یک روزنه امید برای برخی از بیماران تبدیل شده است؛ بیمارانی که در گذر سال‌ها با بیماری‌های مزمنی مواجه شده‌اند و برای کنترل این بیماری‌ها از داروهای خاص خارجی استفاده می‌کنند.

به گزارش سرویس اجتماعی برخط نیوز به نقل از همشهری - روزنامه همشهری، در روزگاری که دست یافتن به این داروها با مشکل روبه رو شد، چاره ای جز درخواست از ایرانی های خارج از کشور نداشتند.

سال هاست که بعضی از بیماران ایرانی به چشم انتظاری برای رسیدن سوغات هایی از نوع دارو عادت کرده اند. اگر دوست یا عضوی از خانواده، ساکن در جغرافیایی خارج از مرزهای ایران باشد، هنگام سفر به ایران، نخستین سؤالی که مطرح می کند، این است؛ «کسی نیاز به دارو نداره؟»
رامین سال ها در آمریکا زندگی می کند و با ایرانیان مقیم این کشور دایره دوستی تشکیل داده است. براساس گفته او، دارو به یکی از درخواست های ثابت اقوام و آشنایان هنگام بازگشت به ایران تبدیل شده است؛ «همیشه وقتی خود را برای سفر به ایران آماده می کنم، از آشنایان نزدیک می پرسم که آیا دارویی که نسخه نخواهد را نیاز دارند تا درصورت امکان برایشان تهیه کنم یا خیر؟ تا چند سال پیش این درخواست ها خیلی کم بود اما الان افراد زیادی داروهای مختلفی را درخواست می کنند؛ از داروی مخصوص آسم گرفته تا داروهای دستگاه های گوارشی، مُسکن و ویتامین های مختلف در فهرست سوغاتی های دارویی قرار می گیرد.»
براساس گفته رامین، زمانی که او یا یکی از دوستان و اقوامش برای سفر به ایران برنامه ریزی می کند، بخشی از ظرفیت چمدان ها را به سفارش های دارویی اختصاص می دهند؛ «با توجه به کمیاب یا نایاب شدن برخی از داروهای خارجی، در چند سال اخیر یاد گرفته ایم که موقع سفر به ایران باید بخشی از چمدان خود را به دارو اختصاص بدهیم، البته ما این امکان را نداریم که داروهای خاص و در حجم زیاد به ایران بیاوریم اما تا جایی که از دستمان بربیاید، تلاش می کنیم تا به اطرافیانمان کمک کنیم، مثلا همین چند وقت پیش یکی از دوستان خواهرم که مبتلا به آسم است، نتوانست داروهای خارجی خود را در تهران پیدا کند، من از طریق سایت آمازون آن دارو را خریدم و به وسیله یکی از دوستانم که مسافر تهران بود، دارو را به آن فرد رساندم.»

در این میان برخی از مسافرانی که ایران را به مقصد کشورهای همسایه برای سفرهای کاری و تفریحی ترک می کنند، مسئولیت تهیه نیازهای دارویی اطرافیان را برعهده می گیرند.

نازنین سال ها از میگرن شدید رنج می برد و وابسته به یک داروی خارجی است. براساس گفته او تنها این دارو می تواند دردش را تسکین دهد؛ « داروی من کمیاب شده و به هر داروخانه ای که فکرش را بکنی، سر زده ام اما دارویم را پیدا نکردم. مادرم برای سفر به ترکیه رفته بود، تنها راهی که به ذهنمان رسید این بود که مادرم نسخه را با خودش ببرد تا شاید از ترکیه بتواند دارو را تهیه کند. در نهایت همان داروهایی که از ترکیه به دستم رسید، توانست دردم را تسکین دهد.» 

کشورهای عراق و تا چندی پیش افغانستان نیز در دسته کشورهایی قرار داشتند که افراد می توانستند برخی از داروهای خارجی را تهیه کنند؛ مانند مصطفی که سال گذشته برای انجام یک مأموریت کاری به افغانستان سفر کرده بود، به دلیل درخواست یکی از همکارانش، در مسیر سفر به چند داروخانه سر زده بود تا داروی خارجی برای رفع مشکل گوارشی فرزند همکارش تهیه کند.
 

منبع : همشهری آنلاین