اولین قربانی سوانح رانندگی در ایران  که بود؟

اولین قربانی سوانح رانندگی در ایران که بود؟

۰۲ آذر ۱۴۰۱ - ۱۷:۵۳ زمان مطالعه : 2 دقیقه
سرویس اجتماعی - درویش‌خان از هنرمندان نامی و استادان موسیقی سنتی ایرانی اواخر دوره قاجار و از افراد صاحب‌سبک و تأثیرگذار بر موسیقی ایرانی است. ...

به گزارش سرویس اجتماعی برخط نیوز به نقل از برترین ها - ایران نوشت: درویش خان از هنرمندان نامی و استادان موسیقی سنتی ایرانی اواخر دوره قاجار و از افراد صاحب سبک و تأثیرگذار بر موسیقی ایرانی است. تصنیف «بهار دلکش»، تصنیف «ز من نگارم» و چند رنگ و پیش درآمد از آثار بجامانده از اوست.

«دوم آذر مصادف است با درگذشت غلامحسین درویش که همه او را به نام درویش خان می شناسند.

علت شهرت وی به نام درویش خان این بود که پدرش هنگام صدازدنش از لفظ «درویش» استفاده می کرد و همین نام بعدها به عنوان نام خانوادگی غلامحسین برگزیده شد و او به درویش خان یا غلامحسین خان درویش معروف شد.

درویش خان از هنرمندان نامی و استادان موسیقی سنتی ایرانی اواخر دوره قاجار و از افراد صاحب سبک و تأثیرگذار بر موسیقی ایرانی است. تصنیف «بهار دلکش»، تصنیف «ز من نگارم» و چند رنگ و پیش درآمد از آثار بجامانده از اوست.

روح الله خالقی در کتاب خود درباره درویش خان چنین گفته : «درویش تار و سه تار هر دو را نیکو می نواخت. مضراب ریز نازک و خوش آوازی داشت و پنجه اش لطیف و تند و مخصوصاً ذوق و سلیقه اش بسیار خوب و نوای سازش گرم و پخته بود...»

اولین قربانی سوانح رانندگی در ایران  که بود؟

درویش خان (نفر اول از سمت راست)

این هنرمند بزرگ در نواختن تار تبحر بسیاری داشت و در دوران او تار دارای پنج سیم (دو سیم سفید، دو سیم زرد، و یک سیم بم) بود اما با نگاه به سه تار به فکر افتاد سیم دیگری به تار بیفزاید و از آن هنگام تار دارای شش سیم شد و این عمل باعث ایجاد کوک های متنوع و جدید در تار شد.»

از شاگردان درویش خان می توان افراد زیر را نام برد: علینقی وزیری، مرتضی نی داوود، موسی معروفی، حسین سنجری، یحیی زرین پنجه، سعید هرمزی، ابوالحسین صبا.

درویش خان در کارهای خیریه و عام المنفعه به شدت فعال بود و در این راستا کنسرت های فراوانی را برگزار کرد؛ از جمله کنسرت هایی برای جمع آوری کمک به قربانیان آتش سوزی آمل در سال ۱۲۹۶، کنسرت برای کمک به قحطی زدگان روسیه، کنسرت برای ساخت دبیرستان فرهنگ و ... .

درویش خان در اواخر عمرش از لحاظ معشیت به شدت تنگدست شد و در شرایط سختی زندگی می کرد تا آنجا که مجبور به فروختن خانه اش شد. این هنرمند برجسته موسیقی ایران شب چهارشنبه دوم آذرماه ۱۳۰۵ بر اثر تصادف درشکه اش با ماشین زندگی را بدرود گفت. این نخستین تصادف منجر به مرگ در ایران بود. آرامگاه او در نزدیکی قبر ظهیرالدوله در محله دربند تهران واقع شده است.»

اخبار گوناگون در برخط