امید تازه برای درمان یک بیماری عذاب آور

امید تازه برای درمان یک بیماری عذاب آور

۱۴ آذر ۱۴۰۱ - ۱۹:۴۳ زمان مطالعه : 2 دقیقه
سرویس اجتماعی - دانشمندان با سلول‌های بنیادی موفق به ساخت عصب‌هایی شده‌اند که می‌تواند برای درمان پارکینسون در مغز بیماران کاشته شود. ...

به گزارش سرویس اجتماعی برخط نیوز به نقل از برترین ها - دیجیاتو: دانشمندان با سلول های بنیادی موفق به ساخت عصب هایی شده اند که می تواند برای درمان پارکینسون در مغز بیماران کاشته شود.

دانشمندان در درمان جدیدی برای بیماری پارکینسون نوعی سلول بنیادی را در آزمایشگاه کشت و به سلول های عصبی تبدیل می کنند تا آن ها را به جای سلول های تخریب شده توسط بیماری قرار دهند. این درمان تا چند ماه دیگر اولین آزمایش انسانی خود را پشت سر می گذارد.

امید تازه برای درمان یک بیماری عذاب آور

به گزارش گاردین، «راجر بارکر»، استاد دانشگاه کمبریج و از محققان اصلی این پروژه می گوید: «مدت زیادی طول کشید تا به این مرحله برسیم، اما خوشبختانه نتایج این آزمایش ها امیدوارکننده بوده و شاید تا چند سال دیگر بتوانیم کاشت بافت در مغز بیماران را به عنوان یک درمان استاندارد در اختیار داشته باشیم.»

بیماری پارکینسون زمانی به وجود می آید که سلول های عصبی تأمین کننده دوپامین شروع به ازبین رفتن می کنند. یکی از درمان های بالقوه برای این مشکل استفاده از بافت جنین های سقط شده به منظور جایگزین کردن سلول های دوپامین است. ولی این سازوکار به لحاظ مذهبی با انتقادهایی روبه رو بوده و در عمل تأمین بافت های کافی برای درمان دشوار است. این جاست که راهکار جدید محققان مطرح می شود.

آن ها برای انجام این کار از سلول های بنیادی استفاده می کنند که قابل کشت در آزمایشگاه و تبدیل شدن به سلول های دوپامین هستند. راجر بارکر می گوید: «می دانیم که قراردادن سلول های دوپامین در مغز کارساز است و جراحی آن هم خطرناک نخواهد بود.»

هزینه استفاده از این روش هم بسیار کمتر است، چون سلول های دوپامین که از سلول های بنیادی ساخته می شوند، یک نوع محصول استاندارد هستند. بارکر می گوید: «این یعنی ما حالا به نقطه ای رسیده ایم که می توانیم از کاشت سلول های بنیادی به عنوان درمانی برای بیماران پارکینسون استفاده کنیم. با این حال، پیش از آن که مطمئن شویم این روش جواب می دهد و می تواند درمان استانداردی برای پارکینسون باشد، به چند سال زمان دیگر نیاز داریم.»

آزمایش ها برای این درمان از چند ماه دیگر شروع می شود و در طول سال آینده میلادی ادامه خواهد داشت. سپس پیش بینی می شود که در سال های آتی آزمایش های بیشتر و بزرگ تری برای ارزیابی عملکرد این درمان انجام شود. در نهایت احتمال داده می شود که اگر همه چیز درست پیش برود، این درمان تا حدود پنج سال دیگر در دسترس بیماران قرار بگیرد.

اخبار گوناگون در برخط