روایتی تلخ از شرایط 2 تیم ملی فوتبال با تفاوت هایی از زمین تا آسمان! -  وقتی گوش شنوایی نیست+عکس
سرویس ورزشی - حضور در اردوی تیم ملی فوتبال ناشنوایان این نکته را ثابت کرد که هیچ گوش شنوایی برای مشکلات ناشنوایان وجود ندارد.

به گزارش سرویس ورزشی برخط نیوز به نقل از فارس - جلال بابایی- المپیک ناشنوایان اردیبهشت ماه سال آینده در ریو برزیل برگزار می شود. ایران نیز در برخی رشته ها از جمله فوتبال در این رویداد معتبر حضور خواهد داشت. اردوی تیم های ملی آغاز شده و اطلاع از وضعیت و شرایط آنها ما را بر این داشت تا از نزدیک حضور پیدا کرده و در جریان روند آماده یکی از رشته های محبوب یعنی فوتبال قرار بگیریم.

قرارمان را با «علیرضا بسیح»، کاپیتان تیم ملی هماهنگ می کنیم، ساعت 15:30 «ورزشگاه شهید شیرودی». زمین چمن شماره 2 محل تمرین ملی پوشان ناشنوا و کم شنوا است. راس ساعت وارد مجموعه می شویم. هیچ رنگ و بویی از چمن نیست. ورزشگاه که چندین سال است به حال خود رها شده و زمین آن آنقدر سفت که وقتی پای روی آن می گذارید، کاملااین موضوع را حس می کنید. 

آنقدر ورزشکاران ناشنوا و معلول از هیاهوی رسانه ای دور هستند که از حضور یک تیم خبری در اردوی خود خوشحالند و مدام از عکاس درخواست گرفتن عکس دارند. مربیان تیم با جدیت زیادی کارهای تاکتیکی را آغاز می کنند و برخی بازیکنان که شنوایی نسبی دارند، دستورات مربی را باشیوه خود به ناشنواها منتقل می کنند.

روایتی تلخ از شرایط 2 تیم ملی فوتبال با تفاوت هایی از زمین تا آسمان! -  وقتی گوش شنوایی نیست+عکس

در حین تمرین علیرضا بسیح، کاپتیان تیم برای تعویض کفش ها کنار زمین می آید. در حین تعویض از نامناسب بودن زمین گلایه دارد و می گوید: «غیر از اینجا، جایی برای تمرین نداریم. تمام زمین ها در تهران اشغال هستند و به ما نمی رسد. این تیم برای المپیک آماده می شود و شرایط زمین را ببینید.» صحبت های او را در حالی که گوش می دادم، لباس ها و کوله پشتی هایی که روی سکوها بود، توجهم را جلب کرد. بله، اینجا علاوه بر زمین خراب، رختکن هم وجود ندارد. دقیقا امکاناتی زیر صفر برای تیمی که می خواهد به المپیک برود.

مربیان در نقاط مختلف زمین مشغول آموزش کارهای تاکتیکی هستند، اما زمین آنقدر خراب است که همه چیز را تحت الشعاع قرار داده است. شاید باورتان نشود، اینجا تیم های محلات هم نمی توانند تمرین یا بازی کنند، اما تیم ملی مشغول آماده سازی برای بزرگترین رویدادش در جهان است. زمین ناهموار قدرت کار تاکتیکی را می گیرد، اما آنطور که از شواهد پیداست، مربیان هم چاره ندارند، چون تیمی که در اختیارشان است، آنقدر قدرت و نفوذ ندارد و باید با این شرایط بسوزند و بسازند.

روایتی تلخ از شرایط 2 تیم ملی فوتبال با تفاوت هایی از زمین تا آسمان! -  وقتی گوش شنوایی نیست+عکس

پشت دروازه ها می روم تا تمرین گلرها را تماشا کنم، اما شرایط خوبی حاکم نیست و دروازه بانان بعد از هر شیرجه ، از سفتی زمین گلایه دارند و فریاد می کشند. این شرایط را با امکاناتی که برای تیم ملی فوتبال فراهم می شود را مقایسه می کنم؛ تفاوت از زمین تا آسمان است و جای مقایسه ای باقی نمی ماند. هر دو تیم ملی فوتبال هستند، اما این کجا و آن کجا. برای تیم ملی شنواها از وزیر، نماینده و رئیس جمهور پای کار می آیند، اما تیم ملی ناشنوایان از حداقل امکانات هم بی نصیب است.

روایتی تلخ از شرایط 2 تیم ملی فوتبال با تفاوت هایی از زمین تا آسمان! -  وقتی گوش شنوایی نیست+عکس

موضوعی که در پایان تمرین قادر تیموری سرمربی تیم ملی ناشنوایان و کم شنوایان هم به آن اشاره می کند: «ما فقط مشکل زمین تمرین داریم. اینجا اصلا وضعیت خوب نیست، چون چمنی وجود ندارد. این تیم باید به المپیک برود، اما شرایط محل تمرین را می بینیم. بازیکنان مستعدی داریم که می توانند نتیجه بگیرند.»

او تاکید می کند: تیم ما در دوره گذشته نایب قهرمان شده و در این دوره هم پتانسیل روی سکو رفتن داریم و فقط باید حمایت شویم. حالا اگر خدایی ناکرده تیم نتیجه نگیرد، همه شروع به انتقاد خواهند کرد، اما حالا که به حمایت نیاز داریم، کسی نیست. امیدوارم مسئولین وزارت ورزش این وضعیت ما را ببینند و کمک کنند

روایتی تلخ از شرایط 2 تیم ملی فوتبال با تفاوت هایی از زمین تا آسمان! -  وقتی گوش شنوایی نیست+عکس

به گزارش فارس، ورزشگاه شهید شیرودی را در سرمای سوزناک زمستان در حالی ترک می کنیم که بازیکنان و کادر فنی درخواست زیادی دارند تا به شرایطشان رسیدگی شود. بازیکنان به تیم خبری تاکید دارند که طوری انعکاس دهید که وضعیت تغییر کند و حداقل یک زمین تمرین خوب در اختیارشان بگذارند؛ بچه هایی که شغل و درآمد مناسبی هم ندارند، اما به اردو آمده اند تا برای «ایران» افتخار آفرینی کنند.

منبع : خبرگزاری فارس