الجزایر: اسرائیل بزرگترین ذی نفع توافق های "ابراهیم"است - هرگز از حمایت فلسطین دست نمی کشیم
سرویس بین الملل - وزیر خارجه الجزایر اعلام کرد، در نشست آتی اتحادیه عرب که قرار است به میزبانی این کشور برگزار شود، تلاش بر این خواهد بود که کشورهای عربی در مورد حمایت از حقوق ملت فلسطین و پایبندی مجدد به ابتکارعمل صلح عربی به یک موضع مشترک برسند.

به گزارش سرویس بین الملل برخط نیوز به نقل از ایسنا - رمطان لعمامره، وزیر خارجه الجزایر در مصاحبه با روزنامه القدس العربی در مورد پرونده منطقه صحرای غربی گفت: تا سال ۱۹۷۵ روابط متمایزی بین الجزایر و همسایگانش وجود داشت. هواری بومدین، رئیس جمهور فقید در سال ۱۹۷۴ در مجمع عمومی سازمان ملل دیدگاه خود را پیرامون سیستم جدید اقتصادی مطرح کرد که روابط بین کشورهای شمال و جنوب آفریقا را بازسازی می کند و الجزایر به رهبری بلامنازع جهان سوم تبدیل شد. همچنین دیپلماسی الجزایر در سال ۱۹۷۴ زمانی که عبدالعزیز بوتفلیقه، رئیس مجمع عمومی بود توانست از یاسر عرفات، رئیس سازمان آزادی بخش فلسطین برای سخنرانی در جامعه جهانی دعوت کند، در این دوره قطعنامه های مهمی در اثبات حقوق مشروع مردم فلسطین، از جمله حق تعیین سرنوشت و حق تشکیل کشور مستقل فلسطین تصویب شد و ساف برای اولین بار عضو ناظر در سازمان ملل شد. در همان سال بوتفلیقه توانست با طرد یک کشور نژادپرست در آفریقای جنوبی روابط الجزایر با قاره آفریقا را تقویت کند.

وی افزود: الجزایر به اصول خود در دستیابی ملت ها به استقلال متعهد بود و از آن عدول نکرد. در سال ۱۹۷۵، ژیسکار دستن، رئیس جمهور فرانسه و هنری کسینجر، وزیر امور خارجه ایالات متحده می خواستند بومدین را به ویژه پس از ملی کردن صنعت نفت مجازات کنند، دستن از الجزایر متنفر بود و از برقراری ارتباط با مردم الجزایر و دولت آن اجتناب می کرد. اگر همه این مسائل را به هم پیوند دهیم، متوجه می شویم که چرا مشکل صحرای غربی آغاز شد. محاسبه آنها دقیق بود.

لعمامره گفت: کسینجر فکر می کرد که الجزایر توسط اتحاد جماهیر شوروی حمایت می شود. در آن زمان سعی کردند نظام را با ایجاد جنبش های تجزیه طلبانه تغییر دهند اما این تلاش ها بی نتیجه ماند. از همین رو پرونده صحرای غربی با این اعتقاد باز شد که الجزایر بر اساس اصول خود، حمایت از حق تعیین سرنوشت مردم صحرا را کنار نخواهد گذاشت. کسینجر می خواست منطقه صحرا به باتلاقی برای الجزایر بدل شود و این کشور نتواند از آن خارج شود، هدف از یک طرف، تضعیف الجزایر و از طرف دیگر تقویت روابط فرانسه و آمریکا با مراکش بود تا این کشور مطیع خواسته های فرانسه یا آمریکا شود. مراکش با حمایت آمریکا و فرانسه سربازانی برای حمایت از نظام موبوتو، رئیس جمهوری کنگو امروزی فرستاد و در مذاکرات صلح کمپ دیوید میان مصر و رژیم صهیونیستی سهم داشت و بارها از رهبران رژیم صهیونیستی استقبال کرده است.

وزیر خارجه الجزایر ادامه داد: جنبش آزادسازی منطقه صحرا خواستار استقلال این منطقه شد و ایده نقش سازمان ملل برای برگزاری همه پرسی از ساکنان اصلی این منطقه پذیرفته شد اما سپس مشخص شد که هدف از پذیرش نقش سازمان ملل در واقع خریدن زمان برای مراکش است. حتی هدف از طرح سازش و برقراری آتش بس در سال ۱۹۹۱ و ارسال هیئت نظارت بر همه پرسی خریدن زمان برای خلق حقایقی بود که دستیابی به تحقق عادلانه را دشوار می کرد. طرح جیمز بیکر در سال ۲۰۰۳ فرصت بزرگی برای همه جهت دستیابی به حل و فصل جامع و عادلانه بود اما سازمان ملل از آن حمایت نکرد و به همین دلیل شش سال بعد پیکر استعفا کرد.

وی تاکید کرد: ایده استفاده از موضوع صحرای غربی برای تقویت مراکش و تضعیف الجزایر همچنان پابرجاست . این موضوع پس از مسائل تروریستی و جنبش های مردمی در الجزایر دوباره سر بر آورده است. این موضوع مجدداً با این اعتقاد مطرح شده که الجزایر به امور داخلی خود مشغول است. آنها همچنین به این باور رسیدند که سازمان ملل متحد از دستورات فرانسه و آمریکا در این زمینه تبعیت و از این ایده صرف نظر کرده که موضوع منطقه صحرای غربی را نه به عنوان موضوع مربوط به اختلافات داخلی که می توان با تشکیل دولتی خودمختار حل کرد، بلکه به عنوان موضوع استعمار در نظر بگیرد. این اقدام سازمان ملل به نوعی عقب گرد خطرناک این سازمان از یکی از مهمترین اصول خود در اعطای استقلال به ملت و کشورهای تحت استعمار است همانگونه که قطعنامه ۱۵۴۱ به آن اشاره دارد.

لعمامره گفت: مراکش می داند که نمی تواند دیدگاه خود را در مورد منطقه صحرا اعمال کند زیرا هنوز قلعه استواری همچون الجزایر وجود دارد که از حق مردم صحرا در تعیین سرنوشت حمایت می کند، همانطور که از این حق مردم فلسطین حمایت می کند. الجزایر قصد ندارد این اصل را نه در حال حاضر و نه در آینده کنار بگذارد و دقیقا به همین دلیل است که دوباره طرح هدف قرار دادن الجزایر به عنوان یک اولویت مطرح شده است زیرا تا زمانی که الجزایر از مبارزه مردم صحرای غربی در رسیدن به حق خود حمایت کند حتی با به رسمیت شناختن حاکمیت مراکش بر منطقه صحرای غربی توسط ترامپ و غیر ترامپ نمی توان چیزی را به این منطقه تحمیل کرد. دقیقا از همین منظر موضوع عادی سازی با اسرائیل قابل طرح است و مسلم است که اسرائیل بزرگترین ذینفع از موضوع عادی سازی روابط است.

وزیر خارجه الجزایر در مورد نشست آتی اتحادیه عرب هم گفت: کسانی برای تضعیف این نشست تلاش می کنند، اگر در این باره شکست بخورند با نمایندگی ضعیفی در نشست حضور پیدا خواهند کرد. دیگر نقابی وجود ندارد همه به اردوگاهی که در آن کار می کنند بازگشته اند اما ما تلاش خواهیم کرد کشورهای عربی را پیرامون پیوندهای مشترک مورد توافق گرد هم آوریم.

وی تاکید کرد: الجزایر بیشتر از ترویج دهندگان این نظریه که؛ منافع هر کشوری فراتر از دیگر مسائل است - همان رفتاری کاری که سازش کنندگان با رژیم صهیونیستی مثل مراکش، سودان و امارات انجام دادند-، نزد ملت های عرب اعتبار دارد. الجزایر درمورد صلح با اسرائیل یک موضع متعادل دارد و معتقد است صلح معقول حداقل باید مبتنی بر ابتکارعمل صلح عربی و اصل زمین در برابر صلح و تشکیل کشور فلسطین به پایتختی قدس شرقی باشد.

این مقام الجزایری عنوان داشت: رابطه مراکش با اسرائیل و تأثیر آن بر مسئله صحرا و رابطه اسرائیل با مساله فلسطین در پرتو عادی سازی روابط اعراب، جهان جدید عرب را شکل خواهد داد. اگر الجزایر محاصره و ناامن شود، سازشگران و کسانی که در ایستگاه منتظر قطار عادی سازی روابط ایستاده اند با از بین بردن مانعی همچون الجزایر که با عادی سازی روابط مخالف است، خوشحال خواهند شد. بنابراین می بینیم که مسائل بسیار دقیق است. برخلاف سال ۱۹۷۵ که نظام الجزایر مورد هدف قرار گرفت در حال حاضر کل الجزایر به عنوان یک امت و به عنوان یک وحدت ملی، حاکمیت، استقلال ملی و تمامیت ارضی هدف قرار گرفته است. حالا همه چیز خطرناک تر شده است. ما احساس می کنیم که یک جنگ همه جانبه علیه ما به راه افتاده است. تمام اقداماتی که ما انجام داده ایم، تدابیر دفاعی برای حفظ امنیت میهنمان است.

لعمامره در مورد چالش ها و امنیت الجزایر نیز گفت: تبلیغات عکس همچنان وجهه الجزایر را خدشه دار می کند. حتی کسانی هستند که لابی های خارجی در فرانسه و آمریکا برای تحریف وجهه الجزایر و سفید کردن چهره مراکش دارند اما ما به این تبلیغات اهمیت نمی دهیم، زیرا اکنون باید کاری انجام دهیم. دیپلماسی الجزایر باید در این مسیر حرکت کند. ما نگران استقلال خود هستیم و نمی پذیریم که کسی برای منافع خود از ما استفاده کند. ما کشوری هستیم که اصول دارد. حفاظت از امنیت خود اولویت ماست و دقیقا به همین دلیل روابط خود را با مراکش قطع و انتقال گاز از این کشور را متوقف کردیم. ما قبل از پایان سال جاری میلادی از محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین استقبال خواهیم کرد تا به این روش بر مواضع تاریخی خود در حمایت از مساله فلسطین تاکید کنیم.

منبع : خبرگزاری ایسنا